Oby, Thygo's & Yazz dagboek archief
23 oktober tot en met 31 december 2006

Week 290 Oby - week 149 Thygo - week 22 Yazz (25 december - 31 december 2006)

Door Yazz, Serfaus. Ik ben voor het eerst van mijn leven in Oostenrijk en ook voor het eerst met Kerst in de sneeuw. Nu maakt het me niet zo veel uit waar ik ben zo lang ik mijn eten maar op tijd krijg, maar ik moet eerlijk toegeven dat het best leuk is. Maandag hebben mijn broertjes de hele ochtend gesleed op een klein heuveltje in het dorp. Papa, mama en Gerrit deden ook leuk mee en ze vonden het allemaal geweldig. Oby had geen skiles, omdat het eerst kerstdag is. We hadden 's avonds dan ook weer een uitgebreid diner met zeer traditionele muziek. Ik vond het wel leuk, maar papa en mama gingen duidelijk niet uit hun dak. Dinsdag is Oby weer naar skiles gegaan, waar hij zijn eerste bochten heeft gemaakt en de pizzapunt steeds beter beheerst. Ik ben even tussen de middag gaan kijken met Katja en heb gezien dat hij al best aardig van de berg afkomt. Woensdag hebben papa en mama weer allerlei trucs bedacht om Oby te kunnen zien tijdens zijn skiles. Ze hebben zelfs op het genante af foto's staan te maken. Gelukkig kregen ze aan het einde van de dag alle mogelijkheden, omdat Oby al zonder hulp met papa en mama een piste af kon skiën. 's avonds zijn papa en mama naar adventure night op de berg geweest en ben ik bij Oma gebleven. Mama is met ski's en papa met een slee naar beneden gegaan over de verlichte piste. Robbert is bij zijn tweede afdaling zwaar gecrasht en heeft de au pair van Rolf in zijn ellende meegenomen. Robbert zijn knie is zwaar geblesseerd en hij kan de komende maand niet meer sporten en Alisa haar gezicht is op een aantal plaatsen zwaar opgezwollen. Papa kwam pas laat thuis, want hij was met Robbert naar de dokter gegaan. Hij moet trouwens zelf ook behoorlijk snel gesleed hebben, want zijn nieuwe camera die in zijn zak zat is tijdens het sleeën kapot gegaan De volgende dag is Oby weer gaan lessen en ben ik samen met Thygo bij Katja gebleven. We hebben gezellig gespeeld en een beetje geslapen. Ik voel me niet top en heb een beetje last van mijn ontlasting. Papa is nog met Thygo en Oby gaan zwemmen, maar ik mocht weer eens niet mee. Vrijdag was de grote wedstrijd van Oby en ondanks zijn enorme progressie in de afgelopen week was hij niet eerste geworden. Hij had namelijk zo'n dorst dat hij tijdens de wedstrijd halverwege het parcours met een perfecte pizzapunt bij mama stopte en om drinken vroeg. Na de belofte om dit te regelen ging Oby verder, maar hij begreep ook wel dat hij hiermee zijn kansen op de eerste plaats had vergooid. Gelukkig kreeg hij toch nog een medaille en ik heb genoten van de ceremonie. Alice heeft met de camera van papa nog een reportage gemaakt van een man die bij de lift werkt. Ze moest namelijk een reportage maken van iemand die tijdens zijn werk niets te doen heeft. Ze heeft het thema maar niet aan de man verteld. Zaterdag is Alice weer naar huis gegaan om aan haar studie te gaan werken. Oby en Thygo zijn de hele ochtend met papa gaan sleeën en skiën. Opa Gerrit had ski's geregeld voor Thygo, die zijn eerste afdalingen op de ski's heeft gemaakt. Het ging best goed, maar ik heb het zelf niet gezien. Ik ben met mama in het hotel gebleven en heb een paar keer een explosie in mijn broek weten te veroorzaken. Ik heb zelfs midden in de nacht mijn hele setje vol gepoept, waar papa heel blij mee was.

Zondag zijn Oby en Thygo met papa en mama gaan skiën. Oby kon prima de piste af en Thygo keek vanuit zijn stoeltje achter op de rug van papa met heel veel plezier toe. Helaas werden ze door Gerrit gebeld met de mededeling dat Oma Saskia bij het wandelen op de berg gevallen was en haar arm had gebroken. Net achter de pols was de arm ernstig gebroken en moet de komende zes weken in het gips. Papa kwam eerder terug naar het hotel waar ik lag te slapen om Oma op te halen bij de dokter. Ik heb Oma maar een hele dikke kus gegeven en ben daarna naar het skiën van Oby gaan kijken op de oefenwei. Oby gaat als een speer van de piste af. Ik ben benieuwd wanneer ik voor het eerst ga skiën. Papa en mama hebben ons trouwens niet wakker gemaakt, terwijl het zondagnacht toch echt de laatste dag van 2006 was. Ze zijn ons nog wel netjes een kusje komen brengen,maar daar hebben mijn broers niet veel van gemerkt. Ik ben even wakker geworden voor de foto en ben daarna meteen weer verder gaan slapen. Tot binnenkort, Yazz.

Oby, Thygo en Yazz wensen iedereen een fantastisch 2007		Oby, Thygo en Yazz wensen iedereen een fantastisch 2007

Week 289 Oby - week 148 Thygo - week 21 Yazz (18 december - 24 december 2006)

Door Thygo, 's-Hertogenbosch-Serfaus. Maandag ben ik weer naar de crèche gegaan. Ze dachten dat het mijn laatste dag van het jaar zou zijn, dus aan het einde van de dag kreeg ik heel veel zaken mee naar huis. Ik heb zelfs al het cadeau voor papa's 40ste verjaardag meegenomen. Papa was weer terug uit Tanzania op het moment dat ik thuis kwam. Ik heb hem een hele dikke knuffel gegeven en gezegd dat ik hem gemist had. Zijn dag was ook weer helemaal goed. Oby en ik hebben zo'n 750 foto's, die papa gemaakt had in Tanzania, moeten bekijken. Oby is ook nog met papa naar de schooldokter geweest. Het was zo apart dat een vader meekwam, dat papa mevrouw werd genoemd. Oby moest testen doen voor zijn oren, ogen, motoriek en intelligentie. Hij kon de hoge tonen niet zo goed horen en moet nog een keer terugkomen. Tevens kon hij niet zo goed huppelen, maar dat was niet zo erg. De rest van de testen werden heel erg netjes door Oby afgehandeld, die de testen wel interessant vond. Dinsdag ben ik met Yazz thuis gebleven. Papa was al weer aan het werk! Ik heb samen met mama en Katja inkopen gedaan voor onze vakantie. Woensdag ben ik alleen in de ochtend naar de Dolfijntjes gegaan. In de loop van de middag kwam mama me al ophalen en zijn we naar Opa Gerrit en Oma Saskia gereden. Oby en ik rijden namelijk met Opa en Oma naar Serfaus. Ik vond het super om weer bij Opa te zijn. De volgende ochtend zijn we in de auto van Opa naar Serfaus gereden. Het duurde best lang, maar het was heel gezellig in de auto. We hebben zelfs liedjes gezongen. We kwamen pas om acht uur aan in het hotel, waar papa en mama, Yazz en Katja al aanwezig waren. We hebben snel iets gegeten en zijn naar bed gegaan. Ik slaap met Oby in een bed in een kamer naast papa en mama. We hebben dus eerst maar even genoten van onze nieuwe omgeving, alvorens te gaan slapen. De volgende ochtend lekker vroeg opgestaan en papa uit zijn bed gehaald voor de pap. Na het ontbijt zijn we met Opa Gerrit ski's gaan halen voor Oby. Hij ziet er met zijn outfit heel professioneel uit. We zijn even naar de oefenwei gegaan, zodat Oby al aan de slag kon. Het is heerlijk weer, maar er ligt niet veel sneeuw. Oby kon toch goed oefenen en ik moet eerlijk bekennen dat hij best goed naar beneden kwam. Daniel, Olivier, Valentijn zijn ook al aangekomen en dat wordt dus heel gezellig. Papa is ook nog de hele middag met Oby blijven oefenen en per uur ging het beter. Zaterdag ben ik met papa en mama met een lift naar boven gegaan en heb ik in een stoeltje achter op de rug bij papa geskied. Ik ben 's middags samen met Yazz gaan slapen en heb daarna alle sterke verhalen van Oby moeten aanhoren. Hij heeft de hele dag geskied en als je hem moet geloven hoeft hij niet meer te lessen. Tijdens het diner zijn ook Roemer en Bo aangekomen. Zondag is Oby toch begonnen met zijn lessen. Ik heb de hele dag in het stoeltje achter op de rug bij papa geskied. Ik vond het zo leuk dat ik zelfs niet meer 's middags ben gaan slapen. Ik had ergens een fluitje gevonden en als ik dan op mijn fluitje blies moesten papa, mama en Opa Gerrit gaan skiën en dat ging heel erg goed. Oby had ook een mooie dag gehad en zijn pizzapunt ging heel veel beter. Terug in het hotel moesten we de kerstman zoeken, die schijnbaar de weg kwijt was. Na een korte wandeling door Serfaus hebben we de kerstman gevonden en zijn terug naar het hotel gegaan. Daar deelde de kerstman cadeaus uit en ik heb er weer een knuffelbeer bij en Oby een hele doos met spelletjes. Er was ook een heel uitgebreid diner, waar ik maar een paar gerechtjes van heb meegemaakt, want ik was behoorlijk moe na een zware dag skiën. Ik ben samen met Oby lekker gaan slapen en heb papa en mama verder laten genieten van het kerstdiner. Papa en mama vinden dat ik steeds beter ben gaan praten in de afgelopen weken. Ze zijn me trouwens aan het voorbereiden dat ik vanaf mijn derde verjaardag geen speentje meer krijg, maar dat zie ik nog niet zo zitten. Laat ik eerst maar eens genieten van mijn vakantie in Serfaus. Tot binnenkort, Thygo.

Reisverslag van trip van Otto, Olaf, Harald en Rolf naar Tanzania als cadeau voor de 70ste verjaardag van Otto. We vertrekken zondagavond naar een hotel op Schiphol, zodat we de volgende dag niet te vroeg hoeven op te staan. De eerste wijntjes worden gedronken en met de bitterballen onder handbereik wordt de reis alvast even doorgenomen. Natuurlijk op tijd naar bed. Maandag sluit Rolf zich aan en wordt er als verrassing voor Pa ingecheckt bij business class, want hij had een paar weken geleden geroepen nooit meer buiten Europa economy te reizen. Prima vluchtje gehad naar Kilimanjaro. We worden keurig opgehaald en in anderhalf uur naar Arusha gereden. Na een paar pizza’s en veel meer wijn naar bed. De volgende ochtend blijken we in een zeer pittoreske lodge midden in een koffieplantage te slapen. Helaas hebben we weinig tijd om rond te kijken, want we moeten naar de airport voor de vlucht naar de Serengetti. We vliegen in een klein zes persoons vliegtuigje. Het is een supermooie vlucht over het groene en glooiende Tanzianiaanse landschap. Ik mag zelf ook een stukje vliegen dus ik voel me helemaal de koning. We landen midden in de Serengetti op een soort wieland, nadat de piloot eerst er overheen is gevlogen om te zien of er dieren op de landingsbaan staan! Er is ook helemaal geen huisje, maar Lukas staat ons op te wachten. We drinken even iets aan de rand van de landingsbaan, terwijl de eerste dieren zichtbaar worden. We gaan met een soort van gamedrive naar ons camp. We zien enorm veel dieren en genieten van het mooie, wijdse landschap van de Serengetti. Het echte feest is begonnen. Aan het einde van de ochtend komen we aan bij de Migration Lodge. Het is een luxe tentencamp op de berg met uitzicht over een vallei met rivier. In de rivier horen we de nijlpaarden, die we alleen niet kunnen zien. We lunchen met een paar wijntjes en gaan daarna weer met Lukas op pad. Het aantal dieren is niet massaal, maar al met al zijn het er wel heel erg veel. Het landschap is verbluffend en niet goed door mij te beschrijven. Na de gamedrive hebben we een prima diner buiten op het terras met mooi uitzicht over de inmiddels donkere vallei. Ik slaap met Pa in een zeer luxe tent en moet even wennen aan alle diergeluiden om ons heen. Ondanks het gebrek aan tv en voldoende licht om al lezend in slaap te vallen slaap ik redelijk snel. Woensdag gaan we op pad voor een volledige dag safari. We rijden naar het noorden van de Serengetti tot letterlijk aan de Keniaanse grens. Onderweg zien we een cheetah met vier jongen, leeuwen, olifanten, apen, veel vogels, giraffen, buffels, gnoes, hartebeesten en enorme aantallen impala’s. Aan de rand van het park bij de Keniaanse grens hebben we een zeer luxe picknick. Het is heel gezellig. Helaas gaat na de lunch behoorlijk regenen, maar het aantal dieren wat we zien wordt er niet minder op. We zien twee cheetahs en een andere cheetah met vier jongen die de resten van een impala opeten, terwijl de gieren en jakhalsen staan te wachten op de resten. Heel gaaf. We willen graag een luipaard zien en gaan daarom dezelfde weg terug naar het camp langs een rivier, waaraan bomen staan waar luipaarden vaak in te zien zijn. De weg is door de regen behoorlijk veranderd en ook de rivier is van een klein stroompje veranderd in een ruige rivier. We komen bijna vast te zitten in de modder en Lukas durft de rivier die we die ochtend nog zijn overgestoken niet meer over. Het is te gevaarlijk. We moeten helemaal terug en een andere weg nemen. Het is een mooi avontuur. In het camp heerlijk gegeten en we krijgen te horen dat we de volgende ochtend naar een andere airstrip moeten, waardoor we drie uur eerder dienen te vertrekken. Als we de volgende ochtend om zeven uur helemaal klaar zijn voor vertrek krijgen we te horen dat we toch naar de airstrip gaan dicht bij het camp. Tanzania. We hebben dus de mogelijkheid om nog een gamedrive te maken. Het zal heel speciaal worden. We zien veel giraffen, olifanten, impala’s en zelfs een paar leeuwen, die boven op de rotsen liggen te slapen. Super indrukwekkend. Pa moet even plassen en gaat in het zicht van de leeuwen op de rotsen staan te plassen. Daarna rijden we 20 METER!!!! Verder en blijkt er nog een mannetjes leeuw onder aan de rotsen te liggen. Pa stond dus zo’n 20 meter van deze leeuw te plassen. We vliegen in drie korte vluchten naar Selous. Het zijn kleine vliegtuigjes en gedurende vier uur gaan we behoorlijk op en neer en dit alles niet tot groot plezier van Pa. In Selous worden we in 5 minuten naar het Rufiji River Camp gebracht. We gaan meteen op pad voor een bootsafari. Krokodillen, nijlpaarden en enorm veel vogels krijgen we te zien. Het is schitterend. Na de safari krijgen we prima eenvoudig Italiaans eten en ondertussen genieten we van een mooie zonsondergang. Het camp ligt op een verhoging aan de rand van een rivier. Het is echt geweldig. Het camp is eenvoudiger dan de vorige twee, maar heeft wel iets authentieks. Harald schiet na het eten zijn tent in als hij een schorpioen denk te hebben gezien. Ik slaap naast Pa, die het geluid van de nijlpaarden heel goed kan nadoen. We slapen allemaal matig. Het is behoorlijk warm (35 graden) in Selous en gedurende de nacht koelt het nauwelijks af. We gaan na het ontbijt op pad voor een dagsafari in eed oude jeep. De jeep slaat continu af en moet uiteindelijk ook gewisseld worden. Het landschap is totaal anders. Heel bebost en veel water; rivieren en meren. Door de intensieve bebossing zie je minder dieren, maar is de verrassing telkens wel groter. We komen gelukkig weinig andere toeristen tegen. We picknicken aan de rand van een meer en zien daar olifanten drinken en zich baden in de modder. Er zijn enorm veel giraffen en impala’s. Het is een mooie trip, maar wel erg heet. We gaan om drie uur terug en liggen nog even voor het eten aan het zwembad. We dineren aan de rand van de rivier en er wordt volop gediscussieerd en gefilosofeerd. We zijn weer helemaal bij. De volgende dag zijn we vroeg opgestaan. Vandaag staat voor iedereen de unieke wandelsafari op het programma. Een voor de lokalen oude ranger van 55 jaar met een geweer en 4 patronen gaat ons door de bossen leiden. We krijgen allerlei info over de planten met hun medicinale krachten en leren veel over de voetsporen van dieren. Onderweg zien we veel impala’s, olifanten en verscheidene vogels. Harald wordt nog verrast door een behoorlijke lizzard, die onverwacht uit de bosjes heel dicht langs hem heen wegvlucht. De wandelsafari is een schitterende ervaring, maar ook erg warm. We moeten daarom na twee uur stoppen en worden opgehaald door een jeep. We lunchen in het camp en slapen op een bankje aan de rand van de rivier. Aan het einde van de middag maken we een bootsafari en zien weer heel veel nijlpaarden, krokodillen en enorm veel verschillende vogels. Een olifant die even water komt drinken maken het feest compleet. We dineren en gaan vervolgens vroeg slapen. Gedurende de nacht houden olifanten die het camp zijn opgekomen ons enigszins uit de onze slap, maar ook dit is een mooie ervaring. Zondag kunnen we rustig opstaan. Ons vliegtuig vertrekt om 9:15 en de airstrip is slechts vijf minuten rijden. Natuurlijk komt het vliegtuig pas later en als we alle vier zijn ingestapt blijkt het ook nog eens niet ons vliegtuig te zijn. Ons vliegtuig komt om 10 uur en brengt ons naar Dar es Salaam. We worden opgehaald om naar een hotel gebracht te worden. Onderweg stoppen we nog bij een markt, waar we voor het eerst tijdens deze trip het een en ander kunnen inkopen. De onderhandelingen zijn hevig en fair en we vertrekken met tassen vol lokale shit. Helaas regent het behoorlijk en zijn we de rest van de dag behoorlijk gebonden aan het hotel. Meer dan lunchen, slapen en dit reisverslag maken zit er niet in. We vliegen om 23:50 terug naar Nederland, waar we de volgende ochtend tevreden en met weer een mooie en unieke ervaring in het geheugen terugkomen. Gelukkig was het voor pa net zo geweldig als voor zijn zonen. Het was weer mooi, Olaf.

Week 288 Oby - week 147 Thygo - week 20 Yazz (11 december - 17 december 2006)

Door Oby, 's-Hertogenbosch. Papa was deze hele week in Tanzania. We hebben een aantal keren met hem gebeld, maar hij was ook een aantal keren niet te bereiken. In Tanzania schijn je niet overal te kunnen bellen! Ik ben maandag toch maar naar school gegaan en het was als van ouds weer heel gezellig. Dinsdag ben ik op mijn verzoek overgebleven en is mama met Thygo inkopen gaan doen voor onze wintersportvakantie. Woensdagmiddag hebben we op school een bijeenkomst gehad om afscheid te nemen van de heer De Leeuw, die met pensioen is gegaan. Ik voelde me echter niet lekker en ben ´s middags gaan slapen net zo als de rest van de familie. Na mijn middagslaapje had ik wel iets verhoging, maar ik voelde me eerlijk gezegd weer een stuk beter. Yazz is donderdag naar het consultatiebureau geweest. Alles was helemaal prima. Ze heeft weer een paar prikken erbij gekregen en is natuurlijk gewogen en gemeten. Ze weegt nu 5,85 gram en is 62cm lang. Mama is zwaar gaan stappen met een paar vriendinnen van MIJN school. Het was schijnbaar heel gezellig en ze kwam pas laat na middernacht weer thuis. De volgende dag had ze het dan ook behoorlijk zwaar, maar gelukkig kwamen een paar vriendinnen op kraambezoek. Mirjam, Helga en Ilona hebben behoorlijk wat afgekletst en mama is weer helemaal bijgesproken. Ik ben nog met mama boodschappen gaan doen en heb geïnformeerd wanneer nu eindelijk mijn neefje of nichtje komt. Martine heeft sinds dinsdag weeën, maar het kind is er nog steeds niet. Yazz was vrijdag goed bezig en heeft zich bijna omgedraaid. Zaterdag is iedereen mee geweest naar mijn zwemles. Ik vond het heel gezellig, maar mama vond het wat druk. De rest van de dag hebben we binnengespeeld, want het was de hele dag aan het regenen. Yazz heeft zich vandaag voor het eerst helemaal zelf omgedraaid!! Zondag had Thygo last van puree, wat volgens mama diaree heet. Toch heeft hij kans gezien om voor het eerst zelf naar de toilet te gaan en te plassen, waarbij hij dit trouwens zelf eerst aan iedereen had aangekondigd. We hebben weer lekker binnen gespeeld, want het weer is niet veel beter geworden. Ik hoop maar dat volgende week als papa terug is en we op wintersport gaan het weer beter zal zijn. Tot binnenkort, Oby.

Week 287 Oby - week 146 Thygo - week 19 Yazz (4 december - 10 december 2006)

Door Yazz, 's-Hertogenbosch. Het was deze week een grote feestweek. Buiten het feit dat ik al weer 19 weken oud ben, kwam Sinterklaas bij ons thuis op bezoek. Eerst zijn papa en mama nog die dag naar het optreden van Oby in de schoolmusical gegaan. Oby was een dinosaurus en speelde volgens papa en mama een superrol. Mama was er zelfs helemaal ontroerd van geraakt. Helaas mocht papa geen foto's maken, maar natuurlijk heeft hij er stiekem ééntje weten te maken. Daarna kwam dus Sinterklaas op bezoek. Het toeval wilde dat ook Opa Frans. Oma Marie-Louise, Opa Gerrit en Oma Saskia aanwezig waren. We hadden net met zijn allen heel gezellig gegeten en op dat moment wordt er hard op de deur geklopt. Iedereen rende meteen naar de deur en buiten lagen enorm veel cadeaus, die we snel naar binnen hebben gehaald. Natuurlijk waren er ook weer cadeaus voor mij bij, maar de meeste cadeaus gingen naar Oby en Thygo. Ik heb ze geteld! Het was een hele gezellige avond, die besloten werd met optredens van Oby en Thygo met de gitaar die Sinterklaas gegeven had. Opa Gerrit en Oma Saskia waren blijven slapen en bleven ontbijten. Ik ben de rest van de dag een beetje bijgekomen van alle Sinterklaasfeesten, want ik moest natuurlijk wel weer helemaal uitgerust zijn voor het grote feest van Opa Frans. Zaterdag na de zwemles van Oby zijn we naar de Efteling gegaan, waar ik alle personen van de familie van mama die ik nog niet had ontmoet heb leren kennen. Ik begreep dat ze er meer waren voor de verjaardag van Opa, maar ik vond het toch leuk dat ze allemaal gekomen waren. We zijn het feest begonnen met de musical Annie. Ik had echter honger en vond het veel te donker en ben tijdens de voorstelling met Oma vertrokken. Daarna ben ik lekker gaan eten in het Efteling hotel samen met heel veel (achter)neefjes en (achter)nichtjes. Daarna ging Opa eten en mocht ik nog even opblijven, zodat ik nogmaals aan iedereen getoond kon worden. Helaas moest ik echt op een gegeven moment gaan slapen en heb de rest van het diner en een schitterende presentatie van mijn mama en Rolf moeten missen. Zondag was het schitterend weer en ben ik de hele dag door de Efteling gereden. Ik begreep wel uit de geluiden dat Oby en Thygo het schitterend vonden. Opa Frans liep ook te stralen, dus ik heb lekker meegedaan. We hadden trouwens Opa nog een heel mooi schilderij cadeau gedaan, die ik voorzien heb van mijn hand- en voetafdruk. Oby en Thygo hebben ook hun beste schilderkunsten laten zien samen met nog een aantal neven en nichtjes. Ik weet zeker dat het schilderij een prominente plaats in het huis van Opa zal krijgen. Na het eten van poffertjes was iedereen zo moe dat papa en mama besloten naar huis te gaan. Ik vond het een mooie week. Ik heb voor het eerst van mijn leven de verjaardag van Sinterklaas en de verjaardag van Opa Frans gevierd en als dat ieder jaar zo groots wordt aangepakt kan jaarlijks de maand december niet meer kapot. Tot binnenkort, Yazz.

Week 286 Oby - week 145 Thygo - week 18 Yazz (27 november - 3 december 2006)

Door Thygo, Orlando-'s-Hertogenbosch. Maandag zijn we vroeg opgestaan, omdat het onze laatste dag in Florida is. Papa en mama hebben een beetje de spullen opgeruimd en daarna zijn we gaan ontbijten. Na het ontbijt hebben we de monorail genomen naar Epcot. Bij aankomst heb ik papa opdracht gegeven om een stroller te halen, want ik had geen zin om de hele dag te lopen. In Epcot kun je allerlei computerspelletjes spelen en ik heb zelfs een robot muziek laten maken. We zijn ook allerlei landvoorstellingen gaan bezoeken, maar toen begon het te regenen. Ik vond het niet lachen en heb gevraagd of we niet vroeg konden gaan lunchen. We zijn in een Parijsachtige brasserie gaan eten. Daarna zijn we Zwitserse treinen gaan bekijken. Persoonlijk vond ik dat het leukste van Epcot. We hebben ook nog Nemo bekeken en een film met de Lion King. Het was erg leuk en jammer dat we om drie uur terug naar het hotel moesten. We hebben daar even gedoucht en nieuwe kleren aangedaan om vervolgens naar het vliegtuig te vertrekken. Papa en mama hebben nog hun best gedaan om een plek met wieg voor Yazz te regelen, maar dat was niet mogelijk. Het vliegtuig was helemaal vol. Wij waren allemaal behoorlijk moe na een drukke dag en zijn meteen gaan slapen. Ik ben nog één keer wakker geworden, toen ik vanaf mijn stoelen waar ik lag te slapen bovenop op Oby viel. We zijn alle twee één minuut wakker geweest en zijn weer lekker gaan verder slapen tot de landing. Daarna snel door de douane en op weg naar huis. Thuis zagen we Katja weer die blij was dat we terug waren. We hebben thuis ook in één keer een hypermoderne nieuwe geluidsinstallatie. De rest van de dag hebben we een beetje gespeeld met ons speelgoed en zijn op tijd lekker gaan slapen. De volgende dag kon ik niet echt wakker worden, maar moest ik wel naar de crèche. Ik heb behoorlijk kunnen spelen, maar ook veel geslapen. Eerlijk gezegd ging het eigenlijk best wel goed. Mama kwam me op tijd ophalen, maar toen wilde ik nog helemaal niet naar huis. De volgende dag hadden we storing aan de verwarming. Katja had geen warm water meer en in de speelkamer kwam het water uit de verwarming. Papa weer over de zeik en ik heb lekker gespeeld in huis. Oma Wies kwam weer eens op bezoek en bracht ook nog eens een paar mooie cadeaus mee. Het was leuk om Oma weer te zien na 6 weken! Vrijdag mochten we onze schoen zetten en mocht ik samen met Oby in de logeerkamer slapen. We zijn de volgende ochtend vroeg naar papa en mama gegaan om ze mee te nemen naar onze schoenen. Gelukkig was Sinterklaas geweest en heb ik een schitterend grote auto gekregen. In de loop van de middag zijn we naar een broer van Opa Frans gereden, waar Sinterklaas weer langs kwam!! Ik vond het allemaal prima en heb lekker gespeeld met mijn neven en nichten. Papa en mama kregen dit keer ook een cadeau dus die waren helemaal blij. Ik heb ook na zes weken Opa Frans weer gezien en dat was heel leuk. De volgende dag zijn we naar Opa Otto en Oma Linda gereden, waar Sinterklaas weer langs kwam!!! Ik heb een paar auto's, een boek en een puzzel gekregen. Ik heb weer de hele dag met mijn neven en nichten gespeeld en was om zes uur helemaal kapot en ben meteen in de auto in slaap gevallen. Thuis ben ik meteen naar bed gegaan, maar ben er na een kwartier weer uit gegaan, want ik wilde in de logeerkamer slapen. Ik vind het maar verwarrend al die verschillende locaties in één week. Gelukkig vonden papa en mama het allemaal wel best en ben ik in de logeerkamer snel gaan slapen. Het was een vette week. Ik ben in Florida geweest en heb drie keer een cadeau gehad van Sinterklaas. Tot binnenkort, Thygo.

Week 285 Oby - week 144 Thygo - week 17 Yazz (20 november - 26 november 2006)

Door Oby, Orlando. Maandagochtend was Sinterklaas op bezoek geweest. Ik heb papa en mama al reeds om vijf uur wakker gemaakt, maar ik mocht niet naar mijn schoen gaan kijken. Om half zeven kon ik ze overtuigen om te gaan kijken en Sinterklaas was geweest!! Daarna naar school. Het was een leuke dag. 's Avonds heb ik mijn tas ingepakt en is mijn beertje bij het plassen in de wc gevallen. Ik vond toch dat de beer mee op vakantie moest. Dinsdagochtend ben ik nog naar school gegaan. Katja is me komen ophalen en daarna zijn we naar Schiphol vertrokken. We waren veel te vroeg en ik heb nog lekker gespeeld en gegeten. In het vliegtuig had Yazz weer een wiegje dus Thygo en ik hadden ruim plek. We kregen een tasje van Martinair met boekjes, maar we hebben hoofdzakelijk naar onze eigen tv's gekeken. Ik ben pas laat gaan slapen, maar Thygo heeft heerlijk op de grond liggen slapen. Om drie uur 's nachts kwamen we in Miami aan, maar daar was het pas negen uur! We zijn met een gele taxi naar het hotel gegaan, waar papa meteen om een andere kamer begon te zeuren. Iedereen was moe, maar hij moest toch echt een andere kamer. Toen we eindelijk in de juiste kamer waren zijn we meteen gaan slapen. De zijn de volgende ochtend vroeg opgestaan. Er was nog niemand aan het ontbijten, maar dan kon ook liggen aan het feit dat het ontbijt slecht en duur was. Papa heeft mijn beer even gewassen, want die stonk behoorlijk. Hij is op het balkon in de zon gaan liggen drogen. We hebben ook even het zwembad van het hotel bekeken en zijn daarna over een soort boulevard langs het strand gaan lopen langs allemaal hotels en trendy restaurants. We hebben ook nog even het strand bezocht en onderweg bij een hotel gegeten. Daarna ben ik met mama gaan zwemmen en heeft papa getracht zonder succes Thygo een middagslaapje te laten doen. Aan het einde van de middag zijn we echter allemaal in slaap gevallen en hebben daardoor pas heel laat gegeten. Ik vond het niet meer lachen. Mama kon wel weer lachen, want om half negen werd haar beauty-case bezorgd op de hotelkamer. Donderdag was iedereen om vijf uur wakker. Thygo wilde pap, maar ik vind pap alleen maar lekker als we thuis zijn. Yazz had een beetje last van haar ogen, die geïrriteerd waren. Mama had geanalyseerd dat dit door de airco van het vliegtuig was gekomen. Het zag er niet uit, maar Yazz had er weinig last van. We zijn vroeg gaan ontbijten en daarna wilde mama naar het strand. Om tien uur lagen we dus al op een bedje in de zon. Het was volgens mij nog geen 15 graden, maar mama vond het prachtig. Thygo en ik hebben lekker in het zand gespeeld. Ons hotel had allemaal schepjes en emmers uitgestald, die we allemaal hebben uitgeprobeerd. Papa lag ondertussen in zijn spijkerbroek en trui aan zich een beetje aan te stellen en ging op een gegeven moment terug naar ons hotel. Net toen hij weg was dacht mama dat ze beschoten werd. Het was echter de band van de kinderwagen die ontplofte. Papa had de band zo hard opgepompt dat deze bij het eerste de beste beetje zon ontplofte!! Papa kreeg dus de volle laag bij terugkomst. We zijn nog even een zandkasteel gaan bouwen, maar op het moment dat Thygo overvallen werd door een golf was het uit met de pret en wilde hij terug naar het hotel. Daar hebben we lekker geluncht en is papa op pad gegaan om te regelen dat de band werd gerepareerd. Tevens heeft hij even een auto voor onze trip naar Orlando geregeld. Ik ben aan het einde van de middag nog even met papa gaan zwemmen in het zwembad. Er was helemaal niemand meer en dat was erg gezellig. We zijn weer gaan dineren in het hotel om op tijd naar bed te gaan.

Vrijdag zijn we vertrokken uit het hotel. Papa vond het nodig om ruzie te maken met de Valetparking, omdat hij het ridicuul vond dat hij $ 24,- moest betalen voor een half uur parkeren van zijn huurauto. Wij moesten discussies, scheldpartijen, gedreig met politie, gesprekken met de manager aanhoren om uiteindelijk een boze papa te zien instappen zonder dat hij betaald had. We hebben een tocht door Miami Beach en Miami gemaakt en zijn daarna naar de Everglades gereden. We hebben een wandeling van 800 meter gemaakt, maar daar hadden Thygo en ik geen zin in. Ondanks alle vogels, aligators op één meter afstand en schildpadden die we vrij in de natuur konden zien vonden wij het niks en wilden weer terug naar de auto. We zijn na de Everglades naar Orlando gereden. We hebben een paar keer moeten stoppen o.a. voor een poepexplosie bij Yazz. Na vijf uur rijden kwamen we aan in ons te vette Disney Hotel Grand Floridian. We hebben een supercoole kamer aan een meer. Er staat een gigantische kerstboom midden in het hotel en er stopt een trein op de eerste verdieping van het hotel!! Thygo en ik vinden het super en Yazz horen we ook niet klagen. Het is zo druk in het hotel dat we alleen nog maar bij het fastfood restaurant konden eten, maar ik vond het daar heel tof. Er staan allemaal speelautomaten in het restaurant waar je spelletjes op kan spelen. Ik mocht een auto racespel doen. Ik ben met Thygo in één bed om negen uur gaan slapen. Zaterdag zijn we laat opgestaan. Yazz was om vijf uur wakker maar na haar voeding sliep ze weer rustig door. Wij werden pas om zeven uur wakker. Papa wilde meteen opstaan en naar Disney gaan, maar dat vonden wij geen goed idee. Eerst even tv kijken en aankleden. Om negen uur zijn we zonder ontbijt naar het park gegaan. We zijn via de monorail naar het park gegaan. Ik vond het heel erg spannend. In het park hebben we eerst even een wagentje voor Thygo en mij gehuurd. Daarna wilde papa naar de eerste attractie, maar mama wilde ontbijten. Er was echter nergens iets te eten om negen uur en daar werden mama en ik niet vrolijker van. Mama is op zoek gegaan naar een ontbijt en Thygo en ik zijn naar Winnie de Pooh gegaan. Het was heel leuk. We hebben ook nog it's a small world, Peter Pan, Goofy, Donald Duck en nog veel meer gezien. Het was heel erg druk in het park. Het was zelfs het op één na drukste weekend van het jaar!! Ik vond alles best zo lang ik maar ijs en een cadeau kreeg. We zijn aan het einde van de middag terug gegaan naar het hotel, waar we hebben getracht even te slapen. Papa is de huurauto terug gaan brengen. Daarna hebben we gegeten in het hotel. We mochten nog een cadeau uitzoeken in de winkel van het hotel en daar zijn we na een uur rondkijken toch nog behoorlijk goed uitgekomen. We zijn na de aankoop van onze cadeaus lekker gaan slapen. We waren helemaal kapot. Zondag zijn we lekker om zes uur opgestaan, nadat we al een tijdje hadden gezeurd om tv te mogen kijken. Dit keer zijn we gaan ontbijten in het hotel van Disney en eerlijk is eerlijk Thygo en ik hadden er meteen geen zin in. We kwamen maar niet in ons ritme en moesten de hele tijd om niks (eerlijk is eerlijk) huilen. Papa en mama werden er helemaal gek van. Ze hebben zelfs op een gegeven moment een korte bespreking gehouden, waarin ze afgesproken hebben om ons gedrag totaal te negeren. Daarom hebben we er in de loop van de dag nog een schepje bovenop gedaan en zijn we nog sneller gaan huilen. Thygo voegde daar nog aan toe om of te blijven staan en niet meer te willen lopen of zich zeer theatraal op de grond te werpen en dan te blijven liggen. Toch hebben papa en mama kans gezien om met ons in de taxi naar SeaWorld te gaan. We hebben natuurlijk afgedwongen dat er een stroller kwam, zodat we de hele dag werden voortgeduwd. In SeaWorld hebben we supershows gezien van orka's, dolfijnen en zeeleeuwen. In theaters showden de dieren hun kunsten. Ze konden allemaal vette kunsten, zoals o.a. heel hoog uit het water springen. We hebben ook dieren gezien die geen kunsten deden, zoals krokodillen, zeekoeien, pinguïns en haaien. Ik ben nog met papa en Thygo op de foto gegaan met Shamu. Aan het einde van de middag zijn we weer met de taxi terug naar ons hotel gegaan. Daar hebben we in ons favoriete restaurant gegeten. In het restaurant staan allemaal spelletjes waarop we na het eten mochten spelen. Morgen gaan we al weer naar huis. Ik vind dat het allemaal wel heel snel is gegaan. Ik ben er ook nog niet uit hoe het werkt met dat tijdverschil. Ik vraag een paar keer per dag aan mama wat de kinderen van mijn klas aan het doen zijn en het is wel apart dat zij aan lunchen zijn als ik zit te ontbijten. Enfin, eerst nog een dagje disney en dan weer terug. Tot binnenkort, Oby from USA.

Week 284 Oby - week 143 Thygo - week 16 Yazz (13 november - 19 november 2006)

Door Yazz, 's-Hertogenbosch. Maandag ben ik mijn eerste formele dag naar de Dolfijntjes gegaan. Mama heeft me door de regen samen met Thygo gebracht. Ik vond het allemaal niet zo spannend en heb het grootste gedeelte van de dag geslapen. Ik werd al vroeg door Katja opgehaald, omdat ik naar het consultatiebureau moest. Alles gaat helemaal prima met me, maar toch vonden ze het nodig om een paar prikken in me te zetten. Ik heb behoorlijk geprotesteerd, maar toen was het al weer gebeurd. Eerlijk is eerlijk, ik heb er niet veel last van gehad. Ik weeg al weer 5.250 gram en ben 60,5cm groot. Mijn lengte en gewicht zijn net onder het gemiddelde, de grootte van mijn hoofd is precies het gemiddelde. Ik vind het allemaal wel best. De volgende dag heeft Katja op me gepast. Het ging best goed. Het was best druk in huis, want er werden nieuwe gordijnen in de kamer van Thygo opgehangen. Hij kreeg ook meteen een paar kussens passend bij het jungle thema van zijn kamer. Woensdag weer een dagje op de crèche waar ik de hele dag heb geslapen. Donderdag heeft papa mijn bed uit de kamer van Thygo gehaald en in mijn kamer in elkaar gezet. Het ziet er vet uit. Ik ben benieuwd wanneer ik er eindelijk eens mag slapen, want voorlopig ben ik nog gedwongen ondergebracht op de kamer van papa en mama. Het zal wel niet zo lang meer duren, want de melk van mama wordt steeds minder en dat is nog wel de belangrijkste reden dat ik daar slaap. Ik begin trouwens steeds makkelijker dingen te pakken met mijn handen. Ik vind het wel cool dat ik iets met die dingen kan doen. Vrijdag kwam Opa Otto even op bezoek samen met Cor. Het was heel gezellig, maar ze bleven niet zo lang. Mama is met Thygo en Oby heel huiselijk cake gaan bakken. Ik heb geen idee hoe het smaakt maar mijn broers vonden het heel lekker. Na het cake bakken werd in eens mijn voet rood geschilderd en in mijn kinderboek gedrukt. Ik heb geen idee waar het goed voor is, maar ik heb er netjes aan mee gewerkt. Papa en mama zijn 's avonds ergens gaan eten en zo werd ik in één week gewoon DRIE keer aan het lot overgelaten!! Zaterdag is papa met Oby gaan zwemmen. Papa moest dit keer zelf mee zwemmen en aan de verhalen van Oby te horen was het heel leuk. Ik heb nog even op tv gezien dat Sinterklaas in Nederland is aangekomen. Oby vond het heel spannend. Oby en Thygo mochten samen op de logeerkamer slapen en ik moest natuurlijk weer bij papa en mama slapen. De volgende ochtend waren Oby en Thygo al een hele tijd lekker aan het spelen en ik lag me een beetje te vervelen in de wieg. Gelukkig zijn we redelijk op tijd opgestaan en naar de intocht van Sinterklaas in 's-Hertogenbosch gaan kijken. Eerst kwam hij met een boot aan en daarna werd hij verwelkomd door een man met een grote ketting om zijn nek. Ik vond het wel leuk. Ze zijn daarna in de kroeg een paar drankjes gaan doen, maar ik kreeg natuurlijk helemaal niets. Ik ben maar hard gaan huilen, zodat we met zijn allen naar huis moesten. Papa heeft thuis allerlei foto's opgehangen. De foto's die we in New York hadden gekocht waren namelijk binnengekomen. Ik vind foto's van mezelf mooier, maar de foto's zien er leuk uit. Het was een lekker weekje en ik ben aardig op pad geweest. Volgende week ga ik al weer voor de tweede keer van mijn leven naar de Verenigde Staten, want we gaan met de hele familie een weekje naar Florida. Het gaat weer gezellig worden. Ik ga daar maar eens verder met oefenen van grijpen en ronddraaien. Ik ben daarin al behoorlijk aan het oefenen, maar het lukt nog niet echt. Tot binnenkort, Yazz.

Week 283 Oby - week 142 Thygo - week 15 Yazz (6 november - 12 november 2006)

Door Thygo, 's-Hertogenbosch. Maandag ben ik door Rolf naar de crèche gebracht. Oby had helemaal geen zin om over te blijven op school en dat was al een heel drama. Ik heb me daarom maar even ingehouden. Ik had een lekker dagje op de crèche en werd pas laat met de auto opgehaald. De volgende dag was Thijmen ook thuis en hebben we een beetje gespeeld. Ik weet nog niet zo goed wat Thijmen allemaal leuk vindt dus het is best wel moeilijk om te spelen. Daarbij pakt hij ook nog eens mijn speelgoed in en dat kan ik natuurlijk in mijn eigen huis niet tolereren. Sterker nog ik heb hem zelfs de toegang tot de speelkamer geweigerd. Ik geloof niet dat dit in goede aarde viel dus dat schijnt echt te ver te gaan. Woensdag ochtend kwamen papa en mama weer thuis. Ik heb er niet veel van mee gekregen, omdat ik de hele dag naar de crèche was, terwijl mama lekker met Oby aan het spelen was. Oby vroeg de hele dag waar mama was om zeker te zijn dat ze niet weer vertrokken was.  Ik was zo boos dat ik laat werd opgehaald dat ik tegen mama zei toen ze me kwam ophalen dat ze weg moest gaan. Mama was zwaar teleurgesteld, maar ik ook. Enfin, ik heb me 's avonds nog een beetje aangesteld om duidelijk te maken dat ik de volgende keer ook mee wil naar NY. Donderdag was papa thuis en mama naar Duitsland. Katja is begonnen met het wekelijkse schema en moest me dus aankleden. Ik vond het echt helemaal niets en dat heb ik redelijk duidelijk laten weten. Ik heb desondanks lekker op kantoor gespeeld en met papa geknuffeld. Yazz was ook weer de hele dag thuis en ik vond het leuk om haar af en toe kusjes te geven. Ik slaap tegenwoordig in mijn grote bed. Ik vind dat heel erg leuk, maar ook wel een beetje spannend. Ik bouw mijn hele bed vol met auto's, zodat ik weer een beetje tot rust kom. Vrijdag heb ik de hele dag lekker met mama gespeeld. 's Middags kwam Ida bij Oby spelen en dat vind ik ook wel leuk. Oby en ik mochten samen in het logeerbed slapen en dat is altijd één groot feest. Ik heb alleen de indruk dat we een uur eerder naar bed worden gestuurd, zodat we toch nog op tijd gaan slapen. Ik heb Oby opgedragen snel klok te kunnen kijken, zodat we niet genept worden. Zaterdag ben ik met papa brood en worst gaan halen en zijn we met zijn allen gaan ontbijten. Oby had in zijn ééntje en op eigen initiatief de tafel gedekt! Papa is met Oby naar zwemles gegaan en ik ben met mama en Yazz gaan shoppen. Daarna zijn me de auto naar Zeist gereden om op bezoek te gaan bij Max, die in een nieuw huis woont. Ze hadden daar heel veel auto's en ik heb me dan ook prima vermaakt. Oby en ik mochten weer bij elkaar in de logeerkamer slapen. We waren alle twee erg moe en zijn heel snel in slaap gevallen. Zondag zijn we weer op pad gegaan. Eerst zijn we naar een heel groot ondergrondse speeltuin gegaan, waar we Vivian tegen kwamen. Papa was niet mee, want die was naar Ajax - PSV. We kwamen papa weer tegen in het huis van Vivian, waar we pannenkoeken gegeten hebben. Het was er heel gezellig en ik heb super gespeeld met Oby. Yazz was ook goed bezig, want ze heeft voor het eerst echt speelgoed vastgehouden en zich meteen een beetje omgerold in de box van Vivian. Op de terugweg hebben we lekker mee gezongen op het liedje Verlies van Guus Meeuwis en op de nummers van de nieuwe CD van Jan Smit, die papa heeft gekocht. Het was een aparte week. Rolf en Martine die in eens vertrokken waren, Yazz die enorm gegroeid terugkwam uit NY en Katja die me in eens begon aan te kleden. Ik ben nog niet helemaal in mijn ritme, maar dat zal wel goed komen. Tot binnenkort, Thygo.

Reisverslag New York (1 november - 7 november 2006)
Op woensdagochtend zijn we weer eens te laat vertrokken naar Schiphol. We moesten eerst natuurlijk afscheid nemen van Oby en Thygo en Katja nog een beetje instructie geven. Natuurlijk stond er een behoorlijke file op de A2, waardoor we veel te laat aankwamen. I.p.v. drie uur waren we er één uur van tevoren aanwezig. De wachttijd van de rij bij KLM duurde al langer!! We hebben Yazz naar voren geduwd en zijn ingecheckt bij businessclass, want anders hadden we de vlucht zeker gemist. Yazz was ook in het vliegtuig erg zinvol. We zaten namelijk alle drie uit elkaar!! Gelukkig konden we met de hulp van Yazz prima stoelen krijgen, waar Yazz in een wiegje aan de wand bijna de hele vlucht heeft geslapen. In NY hebben we een taxi genomen naar het hotel, waar we na een snel diner heerlijk zijn gaan slapen. Ik heb natuurlijk wel nog even een paar CD's bij Virgin ingeslagen, zoals de traditie vereist. Donderdag om drie uur wakker geworden! We konden pas om zeven uur ontbijten en daarna zijn we meteen het startnummer voor de marathon gaan ophalen. Het was weer een heel spektakel. Na de inschrijving met een korte tussenstop bij het hotel door naar 5th Avenue voor de eerste shoppingdag. Het feit dat we een baby bij ons hebben is best speciaal. Er zijn verdomd weinig baby's te bekennen. Het is vaak ook heel moeilijk om ergens met de babywagen binnen te komen. Gelukkig kan het ons er niet van weerhouden om goed te slagen met de inkoop en de eerste tassen gaan weer naar het hotel. Donderdag zijn we zo vroeg bij Abecrombie en Fitch dat ze nog niet open zijn!! Dit is een nieuw hoogtepunt in onze shoppingactiviteiten in NY. We gebruiken de tijd die nu even over is om de jongens in Nederland te bellen. We doen daarna een paar winkels op 5th en gaan dan lekker naar Soho. Daar ontmoeten we Frank & Simona, die na een paar dagen Miami naar NY zijn doorgevlogen. We gaan 's avonds bij een trendy japanner Megu eten. Rolf, Gaby, Hans en zijn broer sluiten zich bij ons aan en we eten zeer lang en lekker. Yazz slaapt ondertussen lekker in de hoek door. Zaterdag komen Otto en Linda ook aan in NY. We gaan even lekker met ze borrelen. Olaf gaat nog even naar de fysiotherapeut, omdat hij behoorlijke last heeft van een spierblessure in de bil. Volgens de fysio kan hij echter gewoon met een pijnstiller gaan lopen. Olaf doet het voor de rest samen met Yazz rustig aan en bereidt zich gedurende de avond in rust en alleen voor op de marathon. Eef gaat bij een leuke Italiaan om de hoek van het hotel eten met Otto en Linda. De volgende ochtend gaat om zes uur de wekker, maar dat was niet echt meer nodig. Om half zes ging namelijk het brandalarm onnodig af in het hotel en dus was iedereen wel wakker. Om zeven vertrokken de bussen naar het startterrein, waar Rolf inmiddels ook is aangekomen. Na drie uurtjes wachten is het eindelijk zo ver om na 500km trainen op weg te gaan. Het gaat behoorlijk goed ondanks de blessure. Het is weer een groot feest om samen met 38.000 mensen door NY te lopen waar 3 miljoen mensen staan te kijken. Op 18 miles staan Evelijn, Yazz, Otto, Linda, Frank en Simona aan te moedigen. Dit geeft altijd een enorme kick.

		NY 2006 3:53:18   Info Trainingschema

Tot 32km is het doel van 3:30 nog steeds haalbaar, maar dan begint de blessure en het gebrek aan lange afstandtraining zich op te breken. Gelukkig staan Frank, Simona, Evelijn en bovenal Yazz nog hard te roepen in Central Park, waardoor uiteindelijk de snelste tijd ooit in NY van 3:53:18 gehaald wordt. Het was weer een geweldige ervaring, die traditioneel werd beloond met twee cheeseburgers bij de Mac. Rolf, Gaby en Hans halen ook de finish. Olaf is al snel op weg naar het hotel om lekker te gaan slapen en pas de volgende ochtend wakker te worden! Met veel spierpijn op pad naar Soho om te lunchen met Frank en Simona. Daarna zijn we naar het meatpacking district gelopen, maar niet zonder in een Gallery een paar foto's voor het huis te kopen. In meatpacking weer goed ingeslagen en ook hier is Yazz een grote attractie. 's Avonds hebben we geborreld op het dak van het Gansevoort hotel met Otto, Linda, Gaby en Hans. Linda is de volgende dag jarig en dat hebben we in de plaatselijke Italiaan alvast gevierd. Een hele gezellige avond. De volgende dag moeten we al weer beginnen met inpakken. We twijfelen heel lang of een extra koffer kopen, maar besluiten om dat niet te doen. We gaan nog even een paar crèmes voor Eef kopen en weten ook weer het één en ander aan te schaffen voor de kids. Nog even snel lunchen met Rolf om al zijn verhalen over de marathon (4:54!!) aan te horen. Dan op weg naar de airport. Tijdens het inchecken ontploft de tas van Olaf en is de rits van zijn koffer echt heel erg kapot. Gelukkig kunnen ze zijn tas ter plaatse insealen en kan alles toch mee. Ook dit weer kostte het enige moeite om goede plaatsen in het vliegtuig te krijgen, ondanks het feit dat we voor Yazz speciaal een ticket van € 600,- hadden gekocht. Yazz slaapt ook op de terugweg weer heerlijk in haar wieg en is als enige de volgende dag behoorlijk uitgeslapen. Olaf's koffer komt als laatste van de band. Hij wordt ondanks de opzichtige koffer niet aangehouden, zodat we snel op weg kunnen naar 's Hertogenbosch om de jongens weer te zien. We hebben bijna iedere dag gebeld, maar willen ze graag weer zien. Thuis ziet alles er door de goede zorgen van Rolf en Martine fantastisch uit. Het is weer supersnel gegaan. De achtste keer voor de marathon naar NY en de eerste keer met kind. Yazz is heerlijk verwend en heeft zich in ruil geweldig gedragen. Ze is pas drie maanden oud, maar toch al in de USA, Portugal en Zwitserland geweest. We zijn benieuwd wanneer ze de volgende keer weer meegaat naar NY.

Week 282 Oby - week 141 Thygo - week 14 Yazz (30 oktober - 5 november 2006)

Door Oby, 's-Hertogenbosch. Ik ben maandag en dinsdag lekker naar school gegaan. Woensdag gingen mama en papa weer naar New York maar dit keer mocht voor de eerste keer één van ons mee! Helaas is de keuze niet op mij gevallen, maar op Yazz omdat ze nog borstvoeding krijgt. Een beetje laf excuus, maar ze waren niet van plan om de keuze op mij te laten vallen. Ik ben met Thygo thuis gebleven en Rolf, Martine en Thijmen kwamen op ons passen. Het was supergezellig en het was leuk om een klein broertje in huis erbij te hebben. Ik ben woensdag na het spelen bij Daan opgehaald door Katja. Het regende heel erg hard en ik werd dus behoorlijk nat. Ik heb Katja door hard te huilen duidelijk laten weten dat ik daar niet gediend van ben. Donderdag ben ik als iedere week overgebleven. Heel veel kinderen van mijn groep zijn er op donderdag dus dat is heel gezellig. Vrijdag zijn we naar Madurodam gegaan. Iedereen ging mee. In Madurodam heb je allemaal hele kleine huisjes met kleine autootjes. Ik vond het erg lachen en Thygo vond het heel erg vet. Hij was niet meer bij de vliegtuigen weg te halen. Ik geloof dat Rolf het best zwaar vond om met ons op pad te gaan, maar hij vond het wel erg leuk. Zaterdag was iedereen thuis en hebben we een DVD gekocht van The Hedge. Ik vond het heel leuk, maar Thygo vond het af en toe een beetje eng. Hij deed dan gewoon zijn ogen dicht en deed alsof hij niets hoorde. Zondag was echt een feestdag. We hebben geluncht bij de Mac en 's avonds hebben we pannenkoeken gegeten. We mochten zelf meehelpen met het maken van het deeg en ook meehelpen met het bakken van de pannenkoeken. We hebben er heel veel gegeten. Wat mij betreft mogen Rolf en Martine vaker komen oppassen, want het is heel gezellig. Tot binnenkort, Oby.

Week 281 Oby - week 140 Thygo - week 13 Yazz (23 oktober - 29 oktober 2006)

Door Yazz, 's-Hertogenbosch. De eerste week van mijn nieuwe oppas stond ook in ht teken van hoe met mij om te gaan. Lekker in bad, luiers verschonen en flesjes maken. So far so good. Ik ben wel blij met de hulp (=minder gestresste moeder), dus ik heb continue lief gelachen. Eindelijk heft mijn moeder dit ook vast weten te leggen. Mijn vader heb ik de hele week niet gezien, was in China of zo. Wel hebben we dagelijks met hem gebeld, en maakten mijn broertjes ruzie wie hem het eerste aan de telefoon mocht. Ik had aandacht genoeg, want ook deze week had mijn grote broer Oby veel vriendjes te spelen. Ida kwam spelen op maandag en Daan kwam spelen op dinsdag. Oby was deze week trouwens in opperbeste stemming want hij was op school de zon van de week. Alle kindjes uit de klas moeten dan de hele week opletten wat hij allemaal goed kan en doet. Hij vond het helemaal geweldig en was enorm trots op wat alle kindjes over hem hebben gezegd. Thygo was een beetje aanhankelijk de hele week. Hij moet (nog) niks van Katja hebben. Op het moment dat zij hem vastpakt of wil aankleden begint hij heel hard te gillen, te janken en te roepen: 'ga weg, ga weg'. Nou, hij wordt later vast en zeker acteur; wat een theater! Katja is juist hartstikke lief., ze heeft mij in ieder geval nog niet geknepen of zo! Mama is op woensdag met Oby naar de kapper geweest, dat was inderdaad hard nodig. Mijn oom Rolf begon zich al af te vragen of het geld op was met van die langharige tekkeltjes in huis. Op vrijdagavond ben ik met mama mee geweest naar vriendinnen van haar in Amsterdam. Het duurde nogal lang voordat we er waren, mama was even vergeten hoe het is op de Nederlandse wegen. Ik heb weer al mijn lachjes kunnen oefenen en werd weer heel schattig bevonden. Wel waren we een beetje laat thuis. Voor katja was het de eerste avond alleen met mijn broertjes, wat zij heel spannend vond. Om het wat gemakkelijker te maken mocht Thygo bij Oby slapen. Dat werd natuurlijk keten!We hoorden de volgende ochtend van Katja dat het even had geduurd voordat ze gingen slapen. Op zaterdag moet Oby zwemmen, dus Katja heeft op mij en Thygo gepast. Thygo heeft weer een enorm theater gemaakt, waardoor hij natuurlijk weer alle aandacht kreeg. Mmmm, misschien moet ik ook eens.....'smiddags zijn we met z'n allen naar Bo gegaan. want die wordt de volgende dag alweer 5. Daar heb ik heerlijk weer in de armen gelegen van oma Linda en oma Saskia. Ik was er helemaal bij en wilde gewoon niet slapen, zo gezellig was het er. Mama werd geloof ik wel een beetje gek van mij. Mijn broertjes heb ik niet meer gezien, die waren alleen maar aan het spelen met de cadeaus van Bo. Ook Katja was mee om kennis te maken met de Duitse au-pair van Bo genaamd Alisa. Op zondag zou papa weer thuis komen en het plan was hem als verassing op te gaan halen samen met mijn neefjes Daan, Olle en Tijn. Nadat we eerst de hele middag ons vermaakt hebben in Artis, waar Oby de speeltoestellen veel leuker vond dan de dieren, reden we op tijd weer weg naar Schiphol. Maar toen we net wegreden belde Harald; ze waren 2 uur eerder geland. Fijn natuurlijk, maar zo was de verrassing wel weg! Als afsluiting van een geslaagde week zijn we gezellig met z'n allen gaan eten in een restaurant. Maar daar heb ik maar de helft van meegemaakt, zzzzzzzzzzzzz........ Tot binnenkort, Yazz.

Reisverslag China (22 oktober - 30 oktober 2006)
Zondag vertrekken we voor mijn eerste reis naar China. Het is ook de eerste keer sinds lange tijd dat ik businessclass vlieg. We hebben superlekkere stoelen en veel ruimte. Ik kan toch niet echt slapen en heb veel filmpjes gekeken als we aankomen in Shanghai. De luchthaven is schitterend en heel modern. We zijn een half uur te vroeg en nemen even een koffie, die niet te drinken is. Valen komt ons ophalen. Hij is een agent die voor Elho en Tammertukku werkt. Het is een superaardige gast die ons de hele week zal begeleiden. Hij betaalt ook alles dus we betalen hem teveel commissie. We gaan met de magneettrein naar het centrum. De trein doet er 10 minuten over en rijdt even 431km per uur. Het is een mooie start van China. Snel, dynamisch, modern en in alles Europa overtreffend. Het hotel is prima, maar helaas is het uitzicht ondanks de 41ste verdieping niet goed. Het is mistig. We gaan meteen toeristisch op stap, want het is pas vroeg in de ochtend. We bezoeken het oude centrum, waar nog 10.000 toeristen rondlopen en bezoeken een traditionele tuin. We lunchen in een traditioneel restaurant, waar mijn grote vriend Clinton ook heeft gegeten. Gelukkig kan Valen alles bestellen, want ik begrijp niets van de kaart en trouwens ook niets van het eten dat op tafel wordt gezet. Na de lunch gaan we de TV toren in. Een enorm hoog gebouw dat je op alle toeristische foto's van Shanghai terugziet. Helaas is het uitzicht nog steeds niet verbeterd, maar de hoge gebouwen en de enorme bouwputten zijn heel goed te zien. We maken een tripje met de boot over de rivier. Het diner vindt plaats in een restaurant met uitzicht over de rivier en de Bund. De knipperende lichten van de reclame, verlichte boten, boten met enorme TV schermen, etc. komen je overal tegemoet. Het is voor mijn gevoel midden in de nacht, maar we gaan toch even naar de grootste winkelstraat van Shanghai. Het is zondagavond maar alle winkels zijn open en er lopen duizenden mensen op straat. Je wordt continu aangesproken of je tassen, horloges of vrouwen wilt hebben. We drinken nog even iets in een trendy cafe aan de rivier en gaan slapen. De volgende ochtend ga ik hardlopen. Ik loop richting de rivier en ook dit is weer een enorm avontuur. Ik loop per ongeluk door een paar poortjes heen van één of ander park en wordt meteen door drie vrouwen achterna gerend en geschreeuwd. Ik begrijp dat ik terugmoet, maar echt vriendelijk gaat dit allemaal niet. Het is zo'n 20 graden en het is lekker om even te lopen. Ik ga ook nog even een lens voor mijn nieuwe camera kopen. Ik had de dag er voor een enorme markt voor camera's, computers en geluidsprekers gezien en was benieuwd of een lens die in Nederland niet leverbaar is beschikbaar zou zijn. Ik vind bij een booth mijn lens en ga onderhandelen. Ik blijf onderhandelen ondanks het feit dat de prijs € 780 (-44%) goedkoper is dan in Nederland. Na lang onderhandelen zijn we het eens over de prijs. Hij blijkt alleen geen creditcards te accepteren. Ik ben zwaar over de zeik en vertrek direct. Buiten besluit ik om cash te halen bij de bank. Met veel gedoe lukt het me om het geld uit een apparaat te krijgen. Als ik terugkom om te betalen weet hij niet zeker of de prijs niet te laag is en belt zijn baas. Ik ben nog meer over de zeik en geef hem 1 minuut om het in orde te maken. Ik krijg de baas aan de telefoon die meldt dat de lens die ze me getoond hebben van de buurman is en dat hij niet kan leveren. Ik vertrek voor de tweede keer per direct en ga naar de buurman, waar ik de lens koop. Ik moest al weer terug zijn in het hotel dus ik vergeet opnieuw te onderhandelen over de prijs en hij gaat met ook iets te snel akkoord met de prijs die ik al eerder bij de vorige stand had onderhandeld. Enfin, ik heb toch mijn lens en kan me opmaken voor Tanzania. Later ontdek ik dat ik mijn pas in de geldautomaat heb laten zitten. Misschien wordt de lens dus toch nog iets duurder dan gewenst. We gaan vanuit Shanghai richting Hangzhou. Ik ben blij dat ik niet hoef te rijden, want het is niet te beschrijven hoe die gasten gebruik maken van de weg. We bezoeken een enorme ijzerdraad fabriek van 1500 man. Er wordt hard gewerkt en er staan al een paar nieuwe hallen in de aanbouw voor de mogelijke groei. De sales director spreekt prima Engels en Harald bekijkt of we hier zaken kunnen gaan doen. Ik vind alles best, want het is geweldig om allemaal te zien. Het doet me wel heel erg (gebouwen, werkomstandigheden, kantoren) aan Turkije denken. Na ons bezoek gaan we naar Hangzhou. Het is een schitterende stad aan een mooi meer. We gaan op verzoek van Harald bij een Japanner eten. Daarna een wandeling over de dijk die dwars door het meer loopt. Valen stelt voor om een voetmassage in het hotel te nemen. Harald neemt een massage en checkt nog even of het wel veilig is. Meteen wordt hij naar een andere ruimte gebracht, waar hij in de kamer naast ons een massage krijgt zonder andere service. Het hotel blijkt dus een halve hoerenkast en gokhal, want we passeren diverse ruimtes waar om geld allerlei spelletjes worden gespeeld. Ik waan me in een film. De voetmassage is af en toe best pijnlijk, maar wel apart. Mijn nagels worden zelfs netjes geknipt en dat is wel lekker voor het hardlopen. Ik ga moe maar voldaan slapen. Dinsdag zijn we vertrokken uit Hangzhou, maar niet alvorens een zijdefabriek in de stad te hebben bezocht. Daarna we na twee uur rijden in een plaats aangekomen, waarvan ik nog steeds niet weet hoe je het schrijft. We hebben een beursbezocht in een klein gebouwtje van 600.000 m2, waar gedurende 365 dagen per jaar duizenden standhouders hun waren aanbieden. Het was geweldig. Een beetje onderhandelen over batterijen, led-verlichting en premiums. Daarna naar een tijdelijke beurs in dezelfde stad om naar andere interessante waren te zoeken. Aan alles voel je de gigantische dynamiek en ontwikkeling van de stad. Iedereen is met handel bezig. De gebouwen in deze stad zijn ook weer spectaculair groot. Na de beurs zijn we op weg gegaan naar Ninghbo. Dit is slechts 300km, maar je doet er uren over. Men rijdt echt geweldig slecht. Strepen op de weg hebben helemaal geen functie en auto's en vrachtwagens wisselen van baan zonder reden en zonder dit even aan te geven. Er is weinig verkeer op de geweldige en nieuwe wegen, maar het is continu opletten. Onderweg hebben we een kleine metaalfabriek bezocht, die een uur van de snelweg lag. Het is mooi om het binnenland iets beter te kunnen bekijken. In de fabriek wordt onder erbarmelijke omstandigheden gewerkt. Het is donker, vies en chaotisch. Toch wordt er voor grote klanten gewerkt. In het donker rijden we verder naar Ninghbo. Dit is nog 120km maar kost ons 2,5 uur. Ninghbo is een oude havenstad, die recentelijk weer aan het groeien is. Het centrum staat dan ook weer vol met enorm hoge gebouwen en de lichtreclame komt je al op grote afstand tegemoet. Hoge gebouwen ouder dan 10 jaar bestaan niet. Ons hotel is superchique. Ik heb zelden in zo'n mooi hotel geslapen en dat voor € 80 per nacht. We hebben enorme behoefte even Europees te eten en gaan bij de Italiaan in het hotel eten, terwijl Valen naar huis is. Hij woont in Ninghbo. Woensdag zijn we vroeg opgestaan, zodat we om 7:45 konden vertrekken naar een fabriek waar elektrische apparaten in elkaar worden gezet. Het is een middelgrote fabriek en ze hebben al spullen voor Elho gemaakt. Na de traditionele rondleiding zijn er allerlei nieuwe plannen met de eigenaar besproken voor producten met led verlichten al dan niet oplaadbaar. De mogelijkheden zijn enorm. Vervolgens rijden we door het mooie landschap van rijst en bamboe naar een blaasgietfabriek. Het is een vriend van Valen. Onbegrijpelijk hoe je met zo veel gevaar voor mensen producten kan laten maken. Daarna is het tijd voor lunch. In China is de grootste fastfood keten KFC en daar moeten we vandaag dus eten. Nog even tijd om door twee oude dames de schoenen te laten poetsen alvorens we de spuitgietfabriek van Valen zijn broer bezoeken aan de andere kant van Ninghbo. We bezoeken ook nog even snel het kantoor van Valen in de stad en maken kennis met 2 van de 3 medewerkers. Valen moet naar het ziekenhuis dus aan het einde van de middag hebben we even tijd om te sporten. Ik ga weer de stad in en dat is een grote belevenis. Er wordt door niemand hardgelopen en een blanke tussen alle fietsen, moters en auto's door is heel bijzonder. Ik word meerdere malen bijna omvergereden, maar stoïcijns doorlopen of hardschreeuwen werkt prima. Ik heb enorme last van mijn heup bij het lopen en maak me zorgen over de marathon. 's Avonds gaan we eten met Valen en zijn vrouw Vicky in een oud chinees pand aan een rivier die door het centrum van de stad loopt. We zitten in een aparte kamer met eigen bediening en er wordt gekookt aan tafel. Het is erg indrukwekkend en prima te eten. Ik vond de kronkelende kreeft op de bakplaat niet prettig, maar het smaakte uitstekend. Heerlijke thee gedronken op de eerste verdieping en daarna even een biertje in de bar van het hotel. Natuurlijk kwamen we weer bekenden tegen uit Oisterwijk! Donderdag zijn we vroeg op pad gegaan om naar Guangzhou te vliegen. Ik was kapot en heb heerlijk in het vliegveld geslapen. De airports zijn allemaal heel modern en nieuw en lijken verrassend veel op Schiphol, maar dan groter! We werden opgehaald door iemand van TDC een fabriek voor transformators. In anderhalf uur reden we over hele rustige, brede wegen naar de fabriek. De wegen zijn niet alleen mooi en goed onderhouden ook de bermen zijn schitterend aangelegd. Onderweg is 30% van de gebouwen langs de weg in aanbouw. Er worden gigantische fabrieken en appartementen neergezet. TDC is een fabriek met Taiwanese eigenaren. We hebben de hele middag gesproken met de salesmensen en ingenieurs. De snelheid van meetings ligt op een ander level dan in Nederland. Na de meeting weer op weg naar Guangzhou en iedere keer blijkt rijden een avontuur. We hebben gegeten in ons hotel dat veel weg heeft van één of ander kasteel van Lodewijk de XIV, maar dan echt heel erg kitsch. De bediening is enorm slecht en inefficiënt. Het lukt ze bijvoorbeeld om met 7!!!! mensen ons in te checken en daar 15 minuten over te doen. Het eten was shit, dus dit hotel is niet top. Vrijdag zijn we om half negen vertrokken naar de Canton fair. Deze beurs vindt plaats in een nieuw gebouw en is echt gigantisch. Het gebouw is met met zijn drie jaar al behoorlijk oud, maar erg efficiënt ingericht. We zijn de hele dag aan de slag om nieuwe ideeën op te doen, concurrentie te bekijken, salespremiums in te kopen en nieuwe productlijnen op te zetten. Ik vond het echt een superbeleving. Het is ook heel apart om op een beurs opzij gedrukt te worden door andere mensen. Het is ook apart om te zien dat na de lunch mensen gewoon gaan slapen op een tafel in hun beursstand. Na een lange dag zijn we gaan eten met Jan, die ook de beurs bezoekt. We hebben en plaatselijke Italiaan bezocht en het was er trendy en lekker. Heel erg gezellig om Jan weer eens een keer uitgebreid te spreken. De volgende ochtend al weer vroeg op om naar een soortgelijke beurs (als gisteren te gaan, maar deze vindt dan plaats in een oud gebouw. Een oud gebouw is hier een gebouw ouder dan 10 jaar. Het was weer één grote mierenhoop van stands en mensen. De hele dag premiums, onderdelen en concurrenten bekeken. We hebben inmiddels zo'n 10kg folders en een container aan monsters verzameld. Tussen de monsters zitten ook een mensenhoog harnas voor de speelkamer en een motor om je in de zee voort te laten slepen. We zijn gaan eten bij een bevriende relatie. Jan was gezellig mee gegaan. Het werd een zware avond, waar een aantal mensen wegens een te groot alcoholpercentage voortijdig uitvielen. We kwamen Valen bij terugkomst in het hotel weer tegen. Hij ging om 12 uur 's nachts nog een massage nemen. Ik vond het wel mooi om de laatste nacht nog iets typisch Chinees te doen en ben mee gegaan. Onderweg werd de taxi aangevallen door een dronkaard, die begon te schoppen en te slaan. Na dit incident kwamen we in een zeer vage tent aan en ik had al weer spijt van mijn keuze. Het was uiteindelijk wel lachen, maar het was een zeer dubieuze tent. Terug in het hotel nog even de nieuwe tekeningen van het het nieuwe pand uitgedraaid om in het vliegtuig te kunnen bekijken. De volgende ochtend om 6:30 onderweg naar het vliegveld. We vlogen van Guanzhou via Beijing naar Amsterdam. Het inchecken en de transfer waren nogal inefficiënt geregeld. De business class van China Southern is ook geen aanrader, maar we zijn wel aangekomen. Bij aankomst even stiekem kijken of Eef aanwezig is, maar die was niet te zien. Uiteindelijk bleek ze wel met de kids onderweg te zijn, maar vanwege onze aankomst 2 uur eerder dan gepland nog niet op Schiphol te zijn. We hebben onderweg met alle kids van ons en Harald heel gezellig gegeten en zijn daarna naar huis gegaan. Ik was helemaal kapot en ben meteen gaan slapen. Ik werd nog even wakker toen Katja aan de deur van de slaapkamer aanklopte om te melden dat er iemand aan de telefoon was. Het was een aparte kennismaking met de au-pair, maar het is duidelijk dat ik weer thuis ben. Het was één van mijn indrukwekkendste weken uit mijn leven. Nu weer snel alles in orde maken voor onze trip naar NY.