Oby, Thygo's & Yazz dagboek archief
8 oktober tot en met 16 december 2007

hoofdmenu

Dagboek laatste 2 weken

Dagboek archief

Oby's homepagina
Thygo's homepagina
Yazz homepagina

 

actuele menu

Reacties op de site

Archief 21 mei - 29 juli

 
 
 

 

Week 340 Oby - week 199 Thygo - week 72 Yazz (10 december - 16 december 2007)

Door Oby, ’s-Hertogenbosch. Ik heb een rustig weekje gehad. Er is op school niet veel meer spectaculairs gebeurd dan het feit dat ik het woordje duif heb geleerd en nu weet hoe je met gebaren de letter f moet doen. Mama was deze week een paar keer op cursus en papa was ook lang aan het werk en dus moest Wilme vol aan de bak. Zaterdag ben ik weer naar mijn zwemles geweest. Papa en Thygo hebben me gebracht. Papa zag er niet zo goed uit. Hij was samen met mama naar een after-ski party geweest en is nog om een uur of vier 's nachts in zijn ski-pak met ski schoenen gesignaleerd in Reinders. Ik was echter in topvorm en mag woensdag om 15:00 al weer op voor mijn diploma B. Ik heb alleen nog een beetje moeite om bij borstcrawl mijn armen geheel boven het water te krijgen. Na het zwemmen zijn we met de hele familie naar Elho gegaan, waar een familie dag werd gehouden. Er liepen allemaal collega's van papa en Harald rond met hun familie. Er was overal sneeuw en je kon sneeuwballen gooien, sneeuwpoppen maken, bobsleeën en een gletsjerhelling op klimmen. Thygo en ik hebben super veel lol gehad. Ik vond de rondleiding het leukst en was de enige persoon in de groep die een vraag aan papa durfde te stellen. Ik heb gevraagd hoe potjes nu eigenlijk gemaakt worden en toen zijn we naar de fabriek gegaan om dit te bekijken. Aan het einde van de dag kregen we een lichtslang en een kerstboomstandaard mee, waar we zondag de hele dag mee hebben gespeeld. Zondag was een lekker dagje thuis spelen. Het was buiten heel erg koud. We zijn nog wel even de stad in geweest om sleeschoenen voor mij te kopen. Ik kan nu tenminste sleeën zonder dat ik koude voeten krijg. We hebben de rest van de dag overal de lichtslangen aan gesloten en ons huis gedecoreerd om papa's lichtslangen buiten een beetje tegenwicht te geven. Yazz was zondag trouwens weer ouderwets sterk bezig. Ze hoeft maar even niet haar zin te krijgen of ze begint zo hard te huilen dat mijn oren pijn gaan doen. Papa heeft zich al afgevraagd of hij niet een geluidsontheffingsvergunning moet aanvragen. Thygo maakt zich al helemaal op voor onze ski-vakantie. We vertrekken de nacht na mijn afzwemmen en ik moet zeggen dat ik er naar uit kijk. Tot binnenkort, Oby.

Week 339 Oby - week 198 Thygo - week 71 Yazz (3 december - 9 december 2007)

Door Yazz, ’s-Hertogenbosch. Ik dacht dat Sinterklaas er wel op zou zitten na zaterdag, maar de Sint is woensdag en zondag nog een keer op bezoek geweest. Op de crèche kwam Sinterklaas langs in de groep. Ik vond hem wel een beetje eng en gelukkig kwam Thygo me een beetje ondersteunen. Ik heb nog een klein cadeautje gekregen van Sinterklaas. Woensdagmiddag was voor de eerste keer in mijn leven de openhaard aan. Mama had papa overtuigd dat ze de openhaard aan wilde hebben en toen was er in eens vuur in huis. De openhaard was nauwelijks aan of er werd op de deur gebeukt en toen we open deden lagen er enorm veel cadeaus voor de deur. Gelukkig waren de meeste cadeaus voor Oby, Thygo en mij en hebben we er maar een paar aan papa, mama en Wilme hoeven te geven. Ik heb zo veel cadeaus gekregen dat ik het al niet meer weet. Oby begon op een gegeven moment zelfs de cadeaus kritisch te beoordelen en Thygo had alleen maar oog voor zijn racebaan, die hij net voor het slapen gaan nog met papa heeft opgebouwd. De baan was zo vet dat mijn broers een uur later dan gepland zijn gaan slapen. Gelukkig waren ze de volgende ochtend al om vijf uur wakker en konden ze verder spelen. Oby hoefde niet naar school en is ook de hele dag thuis gebleven. Het was supergezellig. Mama is gaan werken en wij hebben veel plezier gehad met de nieuwe oppas. Papa kreeg donderdag zijn Puma schoenen die speciaal op maat en op kleur voor hem waren gemaakt in Italië, maar via New York waar hij ze besteld had werden geleverd. Hij vond het wel lachen, maar ik vind ze hetzelfde als al zijn andere schoenen. Vrijdag heeft Wilme de hele dag op ons gepast, omdat papa en mama aan het werk waren. Oby en Thygo waren weer om vijf uur opgestaan, maar we zijn toch heel lief geweest en het ging prima. Zaterdag zijn Thygo en Oby naar zwemles gegaan. Oby heeft nog maar 1 lesje te gaan, voordat hij al weer op gaat voor zijn diploma. ´s Middags heeft Oby papa verslagen met schaken en zijn we de kitsch kerstverlichting in de tuin gaan ophangen. Ik ben binnen achter het raam blijven staan, want het begon te regenen. Zondag bij het ontbijt hebben Oby en Thygo mama nog even gedold met een leeg eitje die ze op de kop zetten en dan aan mama geven. Als mama dan het eitje opent zit er helemaal niets in. Mijn broers vinden het helemaal geweldig. Na het ontbijt zijn  we naar Antwerpen gereden. Papa's auto is trouwens al helemaal voorbereid voor de wintersport. We hebben nieuwe banden onder de auto en er ligt een enorme kist op het dak van de auto. Enfin, we zijn toch aangekomen bij Opa Otto en Oma Linda. We waren nog niet binnen of er werd op de deur geklopt en er waren cadeaus van Sinterklaas! Gelukkig zat er ook weer een cadeau voor mij bij. Ik ben een pop rijker. Bij sommige cadeaus zat een gedichtje die je moest voorlezen. Oby heeft voor het eerst een gedicht zelf voorgelezen. Het ging heel goed en ik was heel trots op mijn oude broer. We hebben de hele middag lekker gespeeld met mijn neven en nicht. Het was erg lachen en we zijn aan het einde van de middag weer naar huis gereden. Het was een mooi weekje. Ik heb besloten mijn ouders gedurende de nacht minder te storen en i.p.v. iedere nacht een keer te huilen heb ik maar 3 keer gehuild. Het lopen gaat trouwens ook steeds beter en ik val minder en minder. Nog even en ik loop de marathon samen met papa. Tot binnenkort, Yazz.

Week 338 Oby - week 197 Thygo - week 70 Yazz (26 november - 2 december 2007)

Door Thygo, ’s-Hertogenbosch. Het klinkt een beetje afgezaagd maar het was weer een feestweek. Woensdagmiddag ben ik naar de viering van het hoogste punt van het nieuwe Elho gebouw geweest. Natuurlijk samen met Oby en Yazz, maar ook al mijn Opa's en Oma's waren aanwezig en ook nog al mijn Opa's en Oma's van mijn neefjes en nichtjes Elderenbosch. Eerst zijn we een fristi gaan drinken in een bouwkeet. Daarna moesten we even naar een verhaal van papa luisteren, maar daarna mochten wij aan de bak. Ik mocht samen met mijn neven een vlag omhoog hijsen en Oby mocht met Olivier ballonnen uit een champagnefles laten knallen! Erg tof. Vervolgens zijn we een toer door het gebouw gaan maken en ben ik natuurlijk weer eens keihard gevallen. Na de toer mochten Opa Otto en Oma Saskia een hele grote steen in de muur zetten. Gelukkig mochten wij dat ook met iets kleinere stenen. We mochten een deel van de muur van de productiehal metselen. Erg vet. Toen nog een fristi in de bouwkeet waar ik een echte bob de bouwer helm heb gekregen. Oby en ik hebben de helm niet echt meer uit het oog verloren en hebben er zelfs al mee geslapen. Na de hele ceremonie zijn we met zijn allen gaan eten in een restaurant. Wij vinden dat wel een leuk restaurant, want je kan er op zolder spelletjes spelen. We zijn pas heel laat naar huis gegaan en ik was de volgende dag ook behoorlijk moe. Ik heb het onze nieuwe au pair dan ook best wel moeilijk gemaakt, maar ja ik was gewoon moe. Vrijdag was het voor mama een feestdag. 's Avonds had ze haar eerste grote evenement voor het Liliane fonds. Het was een concert voor meer dan 500 sponsoren en donateurs in het provinciegebouw. Het is allemaal geweldig verlopen en daarom is ze samen met papa nog een biertje gaan drinken en pas om vijf uur thuisgekomen. Zaterdag ben ik samen met papa, Oby en Yazz naar Vleuten gegaan om Sinterklaas te vieren. Mama had nog een concert voor het Liliane Fonds en kwam pas later. Het was heel gezellig in Vleuten en Opa Frans en Oma Wies waren er ook weer. Gelukkig was Sinterklaas ons niet vergeten, al hoewel Oby de cadeaus al eerder had gespot en beweerde dat de cadeaus door alle papa's en mama's waren mee genomen. Ik heb een auto gekregen en Oby een vliegtuig van Lego en Yazz een ondefinieerbare microfoon. We hebben de hele middag gespeeld met Noah. Alle volwassen moesten een verhaaltje lezen, voordat ze een cadeau konden uitpakken. Ik vond het allemaal nogal onzinnig, want meteen uitpakken was veel sneller geweest. Na het eten zijn we naar huis gegaan en heb ik met Oby in de logeerkamer gespeeld. Zondag hebben we lekker rustig aan gedaan en de hele dag in huis gespeeld. Papa vond het alleen noodzakelijk om onze kamers op te ruimen en speelgoed weg te gooien. We hebben hem kunnen beperken tot 1 vuilniszak en een bak met speelgoed dat we tijdelijk bewaren in een kast. Ik moet toegeven dat onze kamers er wel iets overzichtelijker uitzien. Yazz was vandaag trouwens weer niet helemaal in topvorm. Ze heeft een keer overgegeven en veel gehuild. Oby was deze week trouwens een stuk blijer. Mama was op school geweest bij de juffrouw en ze had begrepen dat zijn rapport echt helemaal top is. Ik kan trouwens zelf niet wachten tot ik een keer naar school mag. Tot binnenkort, Thygo.

Week 337 Oby - week 196 Thygo - week 69 Yazz (19 november - 25 november 2007)

Door Oby, ’s-Hertogenbosch. Het was een spannend weekje, want ik kreeg donderdag mijn eerste rapport. Ik heb net gedaan of ik het niet zo spannend vond maar ik hield wel in de gaten hoeveel nachten het nog was tot mijn rapport. Donderdag kreeg ik dan eindelijk mijn rapport en ik was heel ontevreden want ik had niet overal een 'goedje'. Mama moest me een beetje troosten en melden dat het allemaal wel ok was, voordat ik weer een beetje tevreden was. Het was deze week ook spannend omdat de nieuwe oppas in één keer kwam opdagen. De vergunning en ticket zijn allemaal in eens geregeld en vrijdag is Wilme gearriveerd. Mama en papa hebben donderdagavond na inkopen bij Ikea de kamer weer verder ingericht en in orde gemaakt. Ze troffen in de koelkast een aantal van onze knuffeldieren aan die we daar al een tijdje geleden hadden verstopt. Mama heeft Wilme vrijdag met Thygo en Yazz opgehaald op Schiphol. Helaas was Wilme al vroeger geland en kon mama ze eerst niet vinden. Gelukkig hebben ze elkaar getroffen en hebben we kennis kunnen maken met Wilme. Ze lijkt me best wel aardig. Ik heb een horloge en armband van haar gekregen en heb me best wel aardig tegen haar opgesteld. Zaterdag heb ik weer lekker gezwommen en daarna zijn we naar de 21ste verjaardagsfeest van Robbert gegaan. Ik heb lekker gespeeld en veel lol gehad met het Wii spel van Olivier. We mochten na het feestje van Robbert onze schoen zetten! Zondag zijn we daarom vroeg opgestaan om te zien of Sinterklaas cadeaus had gebracht. Thygo en ik moesten twee keer op en neer naar de slaapkamer van papa en mama lopen om alle cadeaus mee te nemen! Ik heb een Lego Ferrari gekregen en een elektrische trein van Thomas. Opa Gerrit en Oma Saskia waren bij ons blijven slapen en ik heb Opa ingeschakeld om me te helpen met het bouwen van mijn auto. De auto is echt heel vet. Opa en Oma gingen in de middag weg en mama en papa ook. Ze gingen naar een concert van Gare du Nord, zodat Wilme meteen op zondag vol aan de bak moest. Ik heb haar enorm geholpen om alles uit te leggen en samen hebben we ons er aardig doorheen geslagen. Yazz heeft trouwens enorme progressie gemaakt met het lopen en is bijna helemaal niet meer aan het kruipen. Ze valt nog wel vaak en is deze week ook op het puntje van haar neus gevallen. Thygo heeft deze week een paar prikken gekregen, maar heeft geen krimp gegeven. Hij is m.b.t. zijn gewicht net als ik een lichtgewicht. Tot binnenkort, Oby.

Week 336 Oby - week 195 Thygo - week 68 Yazz (12 november - 18 november 2007)

Door Yazz, ’s-Hertogenbosch. Ik heb me deze week helemaal gericht op het lopen. Het gaat me steeds beter af en ik zit nu al op de verhouding 50% lopen / 50% kruipen. Mijn doel is om dit wekelijks minimaal met 5% te verhogen. Papa heeft maar snel de vidoecamera opgeladen om toch nog een paar opnamen te maken van mijn kruipen en eerste passen, want over een paar weken zal ik niet meer kruipen. Al hoewel het lopen uitstekend ging was ik deze week een paar dagen niet echt in vorm. Ik moest zelfs een keer 's nachts in mijn bed overgeven. Mama heeft me daarop in haar bed gelegd en daar heb ik ook nog eens in gekotst, waardoor papa en mama om drie uur 's nachts het bed moesten verschonen. Ze waren niet blij, maar ik wel want ik voelde me een stuk beter. Helaas voor papa heb ik Oby aangestoken, want die stond vrijdagavond huilend in de gang nadat hij de logeerkamer het bed en de nieuwe vloerbedekking had ondergekotst. Hij was echter de volgende dag al weer in vorm en is met papa gaan zwemmen. Papa mocht mee zwemmen en ze hebben veel lol gehad. Ik had ondertussen veel lol met Isabelle die bij ons kwam spelen. Toen Oby terug kwam van zwemmen is hij samen met Thygo en Daan op tv naar de aankomst van Sinterklaas gaan kijken. Ik weet niet zo goed wie die man is, maar Oby zit iedere avond naar het Sinterklaasjournaal te kijken dat naar zijn zeggen wordt gepresenteerd door Swiebertje Blok. Hij moest dus ook de aankomst wel zien. Papa en mama zijn naar Youp van 't Hek geweest, maar dat was nog niet zo eenvoudig. Anderhalf uur voor hun vertrek belde de au pair af, maar gelukkig kon mama nog iets regelen, zodat er in één keer een Rianne bij ons kwam oppassen. Ik heb net als mijn broers bij het afscheid heel dramatisch gedaan, maar papa en mama zijn toch vertrokken. We zijn daarna snel weer vrolijk geworden want het was heel gezellig met Rianne. De volgende dag kwam Sinterklaas aan in 's-Hertogenbosch. Oby en Thygo zijn samen met papa gaan kijken toen de boot aankwam. Ik ben pas gaan kijken op het moment dat Sinterklaas op het stadhuis aankwam. Het was lekker weer dus ik vond het wel best. We zijn na aankomst van Sinterklaas met vriendjes en vriendinnetjes van Oby, Thygo, mijzelf en papa en mama de kroeg in gegaan. Het was zo gezellig dat iedereen ook nog eens bij ons kwam eten. Het was heel gezellig maar om zeven uur vond ik het wel best en ben gaan slapen. Ik had immers weer veel gelopen en kon wel wat rust gebruiken. Ik moet volgende week natuurlijk uitgerust aan mijn training van het lopen kunnen beginnen. Tot binnenkort, Yazz.

Week 335 Oby - week 194 Thygo - week 67 Yazz (5 november - 11 november 2007)

Door Thygo, ’s-Hertogenbosch. Maandag heeft Opa Frans Yazz en mij naar de crèche gebracht. Het was een gezellig dagje. De volgende dag hebben we nog even gebeld met papa en mama die nog in NY waren. Oby heeft mama meteen de mantel uitgeveegd over het feit dat ze een verkeerde schooltijd op een briefje had geschreven, waardoor Opa hem een kwartier te laat kwam afhalen. Hij maakte er nogal een thema van en ik vond dat hij zich behoorlijk aanstelde. Woensdagmiddag werden we vroeg van de crèche gehaald, omdat papa en mama weer thuis waren. Gelukkig hadden ze weer heel veel kleren voor ons gekocht, zodat we weer iets nieuws hebben om aan te doen. Ik had nog groot nieuws, want ik had een prijs gewonnen. Ik kreeg de prijs als aanmoediging omdat ik de jongste deelnemer was geweest die een schatkaart had getekend en bij Boekhandel Heinen had ingeleverd. Opa en Oma zijn er trouwens niet meteen vandoor gegaan. Mama had donderdag een training en onze nieuwe oppas is er nog niet. Opa en Oma wilde nog wel een dagje blijven en zijn pas donderdagavond naar huis gegaan. De volgende dag zijn we meteen om half vijf bij papa en mama gaan slapen, zodat ze echt wel weten dat ze weer thuis zijn. Zaterdag was het weer een traditioneel dagje; zwemmen van Oby, shoppen en lekker spelen in uis en uiteindelijk samen met Oby slapen in de logeerkamer. Ik ben wel samen met papa en Oby mijn prijs gaan ophalen bij de boekhandel. Ik mocht iets uitkiezen voor € 10,-. Ik heb uiteindelijk enigszins gestuurd door Oby een koffertje uitgekozen van Elmer en ik vind het wel heel tof. Zondag zijn we naar de 65ste verjaardag van Oma Linda geweest in Oisterwijk. Het was heel gezellig en ik heb lekker gespeeld met Olivier en Daniel. Na een hele lange lunch waar Yazz ook heeft gedemonstreerd dat ze best wel aardig kan lopen zijn we nog even bij Rob en Sylvie op bezoek geweest. Daar hebben we nog even gespeeld en gegeten, voordat we naar huis zijn gegaan. Het was weer een lekker weekje. Tot binnenkort, Thygo.

Reisverslag New York 2007 (31 oktober - 7 november 2007)

Op woensdag vertrokken we iets eerder dan vorig jaar, zodat we tijdig op Schiphol zouden zijn. Dit bleek geen overbodige luxe daar KLM toch maar weer een uur nodig had om ons in te checken. Het had echter niet veel gescheeld of het nog veel langer geduurd, want onze incheck medewerkster riep luid door de hal dat niet van plan was om nog langer in haar tijd mensen te helpen! Na een kort vluchtje kwamen we aan op het vertrouwde JFK om daar te starten aann onze negende shoppingtour door NY. We zijn woensdagavond nog naar de Haloween parade gegaan in Tribeca. Samen met nog 2 miljoen deels schitterend verklede amerikanen hebben we gekeken naar een hippie-achtige parade. Donderdag zijn we geheel volgens het vaste schema de inschrijving gaan regelen voor de marathon en het blijft een feest om daar professioneel en hartelijk ontvangen te worden. Evelijn heeft zich meteen ingeschreven voor de friendshiprun. Naast een acteur van ER kwamen we een bekende van Evelijn tegen en het bleek de enige bekende te worden die we zouden zien in NY. Na de inschrijving de winkels op 5th Avenue aangevallen en daar zo goed geslaagd dat mijn credit card om 17:50 geblokkeerd bleek te zijn. De volgende ochtend om 6:00! gebeld om dit grote probleem op te lossen en meteen maar de limieten van alle kaarten verhoogd zodat deze ramp zich gedurende de rest van het verblijf niet zou herhalen. Vrijdag lekker ontbeten in the mercer kitchen in Soho en daar de hele dag verbleven. Met enige moeite ons o.a. door de drukte van de apple store gewurmeld om de nieuwe iphone te bewonderen. We mochten deze telefoon volgens Floris niet kopen en we hebben naar hem geluisterd. Na veel succes in Soho zijn we 's avonds naar een concert van The Police gegaan. Ik had vanuit Nederland € 450 voor een kaartje betaald die uiteindelijk voor $ 98 verkocht bleek te zijn. Het concert was leuk alhoewel de muziek voor ons veel te ruw bleek te zijn en de € 450 niet waard was. Het was wel vet om The Police een keer live in Madison Square Garden bewonderd te hebben. Zaterdag moesten we heel vroeg op om deel te nemen aan de friendshiprun. Het was koud en behoorlijk winderig doordat een staart van een huricane over New York trok. De friendship runt trekt zo'n 10.000 deelnemers die lopen van het UN gebouw naar Central Park. Dit jaar was het parcours zwaar verkort doordat er in Central Park een marathon wedstrijd plaatsvond voor deelname aan de Olympische Spelen. Evelijn had zich goed voorbereid en liep de 2,5 km zo gemakkelijk dat we nog buiten de wedstrijd om 3 km verder zijn gegaan. Na de friendshiprun lekker ontbeten en weer naar Soho om de winkels te bezoeken die we nog niet hadden gezien. We hebben vroeg gegeten en daarna heb ik me voorbereid op de marathon. Zondag moest ik om 5 uur opstaan omdat we om 5:45 met de bus vertrokken naar de start. Na ruim 3 uur wachten op een weilandje kon ik van start. Het was heerlijk weer met zo'n 14 graden. Na 15km ging het echter voor geen meter meer en moest ik toezien dat een tijd onder de 4 uur niet realiseerbaar was. Het heeft me een half uur gekost om hier overheen te komen en te genieten van de totaal verschillende wijken die je passeert. Juichende en muziekmakende negers, stille, traditioneel geklede joden, vier rijen dikstaande blanken in Manhattan, gevaarlijk uitziende mensen in The Bronx en feestvierende supporters in Central Park. Gelukkig stond Evelijn me op twee punten toe te juichen en haar banaantje doet ieder jaar weer wonderen. Het blijft een geweldig festijn. Ik kwam enigszins teleurgesteld in 4:21:03 over de finish en heb me voorgenomen om het komend jaar door te blijven trainen voor mijn tiende en laatste marathon in New York. Toch was ik weer heel blij met mijn medaille die volgens Eef heel lelijk is maar ik heb er duidelijk andere emotionele gevoelens bij.

Na de marathon lekker 2 cheeseburgers gegeten en een lange douche genomen in ons prima hotel. We zijn in de buurt van het hotel sushi gaan eten en ik ben vroeg gaan slapen. De volgende dag had ik minimaal last van spierpijn, zodat we lekker konden gaan shoppen in de meatpacking district. We kwamen daar midden in de set van Law & Order en zagen de hoofdactrice. We lieten ons niet afleiden en hebben we goed ingeslagen, waarbij dit jaar onze kinderen de grote winnaars zijn. We zijn 's avonds gaan eten met Jan van de Plas en zijn gezelschap in Nobu next door. Het eten was niet geweldig maar het gezelschap was zeer aangenaam en aangezien de meeste de marathon hadden gelopen was het drankgebruik behoorlijk. Dinsdag nog lekker 5th avenue afgewinkeld en ook nog in het Rockenfeller center gegaan. In dit gebouw nog hoog boven de stad het uitzicht bewonderd alvorens weer terug te gaan naar Nederland. Het werd ook tijd om terug te gaan omdat we alle twee onze kinderen behoorlijk begonnen te missen. Tot volgend jaar voor de tiende en laatste marathon in NY, Olaf

n

New York
2007

31 oktober - 6 november

Week 334 Oby - week 193 Thygo - week 66 Yazz (29 oktober - 4 november 2007)

Door Oby, ’s-Hertogenbosch. Ik heb een apart weekje gehad. Ik ben weliswaar de hele week lekker naar school gegaan en heb weer nieuwe woorden geleerd. Echter halverwege de week kwamen Opa Frans en Oma Wies hun intrek nemen in ons huis. Ze hadden behoorlijk wat tassen mee genomen dus ik begreep dat hun intrek geen dag zou gaan duren. Papa en mama zijn woensdag vertrokken naar New York. Er is trouwens nog geen jaar van mijn leven voorbij gegaan zonder dat ze in november vertrokken naar NY. En eerlijk is eerlijk het was super gezellig met Opa en Oma. Opa bracht me naar en haalde me van school en Oma zorgde voor het eten en het entertainment. Oma vertelde iedere dag wat we de volgende dag te eten zouden krijgen en Oma deed dit met zo veel overgave dat Thygo en ik altijd wel zin hadden in het eten van de volgende dag. In het weekend kwamen eerst Thijmen en Jolijn op bezoek samen met Max en een tweeling. Ik vond het wel wat druk, maar Opa en Oma vonden het allemaal heel gezellig. Oma wilde natuurlijk een foto maken van dit hele gezelschap en ik heb mijn best gedaan om heel lief te lachen. Het was een gezellig dagje. Zondag kwamen Opa Otto en Oma Linda op bezoek en dat was ook heel gezellig. Wij vinden het wel leuk met Opa en Oma, maar volgens mij is het best wel zwaar om mij en mijn broer en zus te verzorgen. Daarom proberen we heel lief en aardig te zijn. Ik geloof dat ze het wel heel gezellig met ons vinden dus dat compenseert een hoop. Tot binnenkort, Oby.

Week 333 Oby - week 192 Thygo - week 65 Yazz (22 oktober - 28 oktober 2007)

Door Yazz, ’s-Hertogenbosch. IK KAN LOPEN!!! Meer heb ik eigenlijk niet te melden. Helaas vond papa dat ik toch meer moest schrijven dus hierbij wat extra info. Deze week ben ik gewoon naar de crèche gegaan, terwijl mijn broers nog bij Opa Gerrit en Oma Saskia waren. Ze bleven daar tot en met woensdag dus ik heb ik heerlijk een paar dagen alle aandacht van de wereld gekregen en daar volop van genoten. Mama vond het ook wel gezellig met mij. Donderdag ben ik met mijn broers en mama naar Zeeland gereden, waar we een nachtje geslapen hebben bij Daan, Sammy en Isabelle. Het was koud maar wel lekker weer dus we zijn een beetje op het strand gaan lopen en door de buurt gaan fietsen. Ik heb me in zeeland gespecialiseerd in opstaan en kon nu al zonder hulp gaan staan. Vrijdag heeft Rob hout gehakt, zodat we het tenminste wel warm zouden hebben in huis. Mijn broers vonden dat hakken heel spectaculair. Zaterdag is papa heel vroeg met Oby en Thygo in de trein naar Haarlem gegaan. Bo vierde haar verjaardag en wilde graag dat Oby op haar feestje kwam, waardoor papa dus al om kwart voor negen de trein in moest. Oby is naar een voorleesverhaal gegaan, Thygo heeft met Roemer gespeeld en papa is gaan hardlopen door de duinen. Enfin, mama en ik zijn rond een uur of twee naar Bloemendaal gereden waar we nog even Oma Saskia en Opa Gerrit hebben gezien. Helaas was Thygo zijn twee auto's vergeten die hij had mee genomen dus dat was bij thuis komst wel een enorme domper. Zondag zijn we lekker vroeg op gestaan om het einde van de zomertijd kracht bij te zetten. We hebben een beetje in de tuin gespeeld, planten in de woonkamer vervangen en papa is weer gaan hardlopen. In de loop van de middag kwamen Thijmen, Jolijn, Rolf en Martine op bezoek. Ik heb best wel leuk met Jolijn gespeeld.

Net voor het diner besloot ik dat ik meer aandacht verdiende en heb ik mijn eerste stappen gezet. Ik heb me opgericht aan de bank in de woonkamer en ben vanaf de bank richting de eettafel gelopen. Het waren maar een paar passen, maar ik vond het een hele prestatie. Daarna meteen wat meer geoefend en nog twee keer helemaal zonder steun gelopen. Ze kunnen zeggen wat ze willen maar ik loop dus mooi 3 weken eerder dan Oby en 6 weken eerder dan Thygo! Ik ben heel trots. Deze week zijn mijn broers begonnen met hun verlanglijstje voor Sinterklaas, maar ik kan me niet zo goed meer herinneren wie Sinterklaas is. Ik zal het nog wel zien. Anyway, ik kan lopen! Tot binnenkort, Yazz.

Week 332 Oby - week 191 Thygo - week 64 Yazz (15 oktober - 21 oktober 2007)

Door Thygo, ’s-Hertogenbosch. Maandag was het de laatste keer dat Katja me op maandag naar de crèche bracht. Ze had afgelopen zaterdag al afscheid genomen van veel van haar vriendinnen met een feestje, maar Katja deed dat deze week ook nog een paar keer op de crèche. Helaas moest ik zelf woensdag afscheid nemen van Eef. Hij is mijn beste vriendje op de crèche, maar is nu naar school gegaan. Dinsdag zijn we nog naar Sammy gegaan om enigszins verlaat haar verjaardag te vieren. Donderdag zijn we heel lief geweest voor Katja, want het was haar laatste dag. Ik had een hele mooie tekening gemaakt in de vorm van een hartje en Oby had een dansje voor ons allemaal bedacht. Om zeker te zijn dat dit dansje goed zou verlopen had hij het helemaal uitgewerkt op papier. Ik mocht in het dansje jumpen en rondjes draaien en even achter de piano plaatsnemen. Papa en mama moesten springen en het lage plafond in de woonkamer aanraken. We hebben ons dansje vol overgave aan Katja, haar vriendin Katja opgevoerd. Ik vond het zelf niet zo’n succes, maar Oby was heel tevreden. Daarna snel afscheid genomen van Katja en nu maar wachten op de nieuwe oppas. Katja is om 3:30 vertrokken vanaf het station in een 8 persoonsbusje naar Oekraïne om in 39 uur naar huis te rijden! Ik heb ondertussen met mama boodschappen gaan doen en zaterdag met papa naar de zwemles van Oby gegaan. Ik heb zelfs tijdens de reis van Katja nog volop met Alexandra en Eleonora gespeeld, die zaterdag gezellig op bezoek kwamen. En papa en mama hebben nog kans gezien om met twee mensen een bespreking te hebben over een nieuwe keuken. Yazz is weer eens gevallen. Ze valt überhaupt heel veel deze week dus aan het einde van de week zag ze er niet uit. Zondag was Katja eindelijk thuis en zijn wijnadat papa weer eens had hardgelopen naar Opa Gerrit en Oma Saskia gereden. We blijven daar een paar dagen logeren, want Opa had ons uitgenodigd. We hebben zondag natuurlijk meteen eieren bij de kippetjes weggehaald en ik heb nog een eindje voor op de stang met Opa gefietst. Ik weet zeker dat het heel leuk gaat worden de komende dagen. Tot binnenkort, Thygo.

Week 331 Oby - week 190 Thygo - week 63 Yazz (8 oktober - 14 oktober 2007)

Door Oby, 's-Hertogenbosch. De week begon weer leuk. Op school leren we het woordje zeep en Daan kwam weer eens bij ons spelen! Het was zo gezellig dat hij 's avonds mee wilde eten. Overigens vertoonde mijn zusje deze week enorme girrrrrrrrlpower; zij gaf geen kik op het consultatiebureau toen ze in beide armen geprikt werd! Ook mama was goed bezig en is deze week op tennisles gegaan. Zij dacht weer bij de basis te beginnen en nam een oude (houten) tennisracket mee. Papa moest hier heel erg om lachen! Dat was misschien ook wel een beetje van de zenuwen, want eigenlijk had papa al in het vliegtuig naar China moeten zitten. Hij was alleen vergeten om een visum aan te vragen en kwam hier pas bij het inchecken achter. Kon dus weer naar huis. De volgende dag mocht hij het nog eens proberen. Ik vond dat eigenlijk niet leuk, want als papa weg is mogen Thygo en ik om de beurt bij mama slapen. En nu was papa er toch, en nog wel op 'mijn nacht'. Dat vond papa ook wel sneu, dus heb ik heerlijk tussen papa en mama in geslapen! Op donderdag kwam Sam met Thygo spelen. Ik wilde nergens afspreken want de piano was geleverd en die moest ik natuurlijk even uitproberen! Bovendien, de volgende dag kwamen Sam en Daan weer bij ons spelen. Toen hebben we samen de hele middag muziek gemaakt. Mama vond het blijkbaar niet altijd mooi, want we mochten niet al te lang op de piano spelen. Mama heeft me uitgelegd dat de piano een snaarinstrument is, net als een gitaar. Dat geloofde ik natuurlijk niet totdat mama mij de snaren liet zien en de hamertjes die de muziek maken. Vet! Van mama mag ik misschien wel op pianoles. Joepie! In het weekend zijn we na bij mijn zwemles mijn diploma opgehaald te hebben-nu met de goede naam- bij Bo en Roemer geweest .Het was echt heel gezellig! Het was zo lekker weer dat we de hele dag buiten hebben gespeeld. Ik heb alle vriendjes uit de buurt van Bo leren kennen. 's Avonds kwamen nog wat gezamenlijke vriendjes van mama en Rolf bbq-en, Mark Falke en Robert-Jan MaasGeesteranus. Thygo en ik waren zo moe dat we al snel samen in een bed in slaap vielen. De volgende dag zijn we heerlijk op het strand geweest en heb ik glijbaantjes gemaakt van een strandberg samen met Bo. Ik begin het strand nu echt leuk te vinden, net als Thygo en Yazz! Thygo kreeg wel ruzie met Roemer op het strand, natuurlijk weer over een auto, maar dat was snel; weer opgelost. Yazz die vond het ook heerlijk totdat ze werd 'aangevallen' door een loslopende hond. Ik heb mama (en Rolf) nog nooit zo horen schelden op een hond en de mevrouw die erbij hoorde. En Yazz.... die was alleen maar heel hard aan het huilen van de schrik, is waarschijnlijk net zo bang voor honden nu als ik, maar was al snel weer blij met haar emmertje en de vele zandkorreltjes. Weer thuis hebben we papa nog even gebeld op de beeldtelefoon. Die was inmiddels weer veilig geland en stond op zijn koffers te wachten. Tot binnenkort, Oby.

   

 

 

  Archief dagboek