Week 20 (15-21 oktober 2001)
Ik ben nu al weer 20 weken oud, maar ik heb de indruk dat ik nog heel veel moet leren. Deze week kreeg ik het bijna voor elkaar om van mijn rug naar mijn buik te rollen. Ik zit alleen nog een beetje met mijn armen in de knoop, maar ik weet zeker dat ik daar uit ga komen. Ik kan nu ook al redelijk goed hapjes eten, alhoewel ik nog steeds niet begrijp waarom ze die potjes niet gewoon in mijn fles stoppen. Echt nieuw deze week is het zitten. Ik zie iedereen altijd gaan zitten dus ben ik me hier eens in gaan verdiepen. Het is niet echt moeilijk dus het lukt al aardig. Papa vind het ook wel leuk want die heeft me deze week al in
een stoel gezet. Kon ik nog niet echt waarderen. Maandag was een leuke dag. Ik vond het heel leuk op de crèche en papa heeft een nieuwe auto gekocht. Hierin kan ik lekker een beetje rondkijken, want hij is wat hoger dan die auto's die hij nu heeft. Op dinsdag vond ik het niet zo leuk op de crèche dus dat heb ik ze maar even laten weten. Op woensdag ben ik eerst met Ien wezen shoppen. Ik vind dat best leuk, maar sommige winkels zijn niet aan mij besteed. 's-avonds kregen mijn ouders weer eens bezoek. Het irritante is
dat al die mensen die langs komen mij altijd schijnen te kennen, maar vaak zeggen die gezichten me helemaal niets. Dit keer weet ik alleen zeker dat oom Rolf en oom
Rolf met nog iemand op bezoek waren. Daarna ging papa, oom Rolf en nog iemand weg en bleven mama en oom Rolf bij mij. Ik vind het allemaal heel verwarrend. Op donderdag heb ik veel buiten gespeeld bij Ien. Het was echt lekker weer. Papa had weer allemaal nieuwe dingen gekocht voor mij. Ik heb geen idee waar die man dat allemaal vandaan haalt! Je hebt aan de helft wat hij koopt ook echt helemaal niets, maar dat vertel ik hem later nog wel eens. Dit keer kwam hij o.a. met een wipstoel aanzetten. Nu moet ik eerlijk toegeven dat ik zo'n ding dus echt supertof vind. Je kan er lekker in liggen, maar je kan toch ook nog heel veel zien en zo blijf je dus liggend toch nog het middelpunt.
Op vrijdag was mama weer thuis en kregen we heel veel bezoek. Eerst kwam een vriendin op bezoek met ook een baby. Hij was maar een paar weken ouder dan ik ben, maar kon al veel meer trucjes. Ik moet dus echt eens aan de bak. Daarna kwam er iemand die naar het dak kwam kijken in mijn kamer. Ik had namelijk geklaagd dat het lekte als het heel hard regent. Dat moeten mijn ouders maar snel oplossen. Op zaterdag was het echt druk. Daarom heb ik mijn ouders ook maar vroeg wakker gemaakt. Om kwart voor zes had ik wel genoeg geslapen en wilde lekker met ze spelen. Het eerste bezoek was de halve familie Bol, die
heel erg aardig waren. Ik heb er ook weer een mooie broek aan overgehouden. Daarna kwamen Rex en Fransisca op bezoek en natuurlijk duurde het niet lang of oom Rolf hing aan de deurbel. We zijn gaan lunchen in de buurt en gelukkig kreeg ik
ook te eten. Rex heeft nog geprobeerd me uit een glas te laten drinken, maar dat spul was zo smerig dat ik maar net heb gedaan of ik helemaal niet uit een glas kan drinken.Gelukkig begreep die Rex me behoorlijk snel, want ik weet niet wat het was maar ik zal dat niet gaan drinken als ik later groot ben.
's-avonds heb ik lekker met papa en mama gespeeld.
Op zondag heb ik ze laten uitslapen en heb ik ze om kwart voor zeven wakker gemaakt. Daarna zijn we gaan ontbijten en moest mama weer weg. Ik ben met papa naar een beurs geweest, waar Elho ook stond met een stand. Er kwamen allemaal mensen die op zoek waren naar een baan, dus wat ik daar deed met papa was me een raadsel.
Ik heb maar weer lief gelachen naar alle collega's van papa, want dat vindt hij altijd zo leuk. 's Middags had ik veel honger en dat heb ik mijn papa ook laten weten. Ik weet niet wat ik zondag had, maar ik had echt heel vaak honger. Ik denk dat het komt doordat ik al zo veel moet lezen van papa. Dat was het weer, tot volgende week, Oby
Week 19 (8-14 oktober 2001)
Deze week begon weer eens spectaculair. Op maandag werd ik door papa zowel naar als van de crèche gehaald. Dat laatste had hij echter beter niet kunnen doen. Op het moment dat hij mij in zijn auto had gedaan en de sleutels op zijn stoel had gegooid deed hij namelijk niet alleen de deur dicht, maar ook op slot. Zat ik daar dus in mijn maxi-cosi vastgesnoerd en stond papa buiten. Papa was ook zijn mobieltje vergeten dus moest hij op de crèche bellen naar Harald om de reserve sleutels op te gaan halen. Ondertussen kwamen al die lieve meisjes van de crèche om de auto van papa staan. En aangezien ik niet begreep waarom ze me niet even uit de auto kwamen halen ben ik maar eens goed gaan huilen. Toen kreeg papa het briljante idee om met een ijzerdraadje de sleutel uit de auto te vissen. Op een bouwplaats naast de crèche wist hij ijzerdraad te bemachtigen en met behulp van Harald, die ondertussen was gearriveerd, en een schroevendraaier begonnen ze te vissen. Na 15 minuten hadden ze eindelijk de sleutel te pakken en konden ze met de schroevendraaier op het knopje van de deur drukken en was de auto weer open. Ik heb papa 's-avonds nog nooit zo lief gezien. Het is jammer dat ik nog niet kan praten anders had ik er zeker iets uit kunnen slepen. Ik kreeg nu ook weer van dat rare eten. Het smaakte wel iets beter dan gisteren en ik hoefde gelukkig ook niet zo veel te eten. Op dinsdag was het heel wat rustiger, alhoewel papa me weer van de crèche kwam halen. Op woensdag en donderdag naar Ien geweest. Woensdag ging papa koffie drinken bij Ien. Ik weet niet precies waarom en er was ook nog een andere mevrouw aanwezig. Uiteindelijk heb ik begrepen dat ik gewoon nog bij Ien mag blijven dus dat vind ik wel mooi. Papa heeft aan het bezoek nog een mooie tekening van Emma overgehouden.Op vrijdag was het weer erg druk. Eerst kwam oma Marie-Louise op bezoek met Atie. Ik vind Atie heel erg leuk, want ik heb een heel mooi pakje gekregen. Daarna kwam Opa Otto op bezoek en zijn we een bekertje gaan kopen. Toen kwam Olaf ook nog even op bezoek, dus het was weer een hele leuke dag. Op zaterdag ben ik met mama en papa naar allemaal familie geweest. De helft van deze familie kende ik nog niet dus ik heb me maar heel lief gedragen.
Ik werd weer eens achtergelaten toen papa en mama moesten squashen.
Gelukkig kwamen ze wel weer terug, want anders had ik nu nog in Voorthuizen gezeten. Ik heb een nieuw vriendje leren kennen. Noah is weliswaar wel iets ouder, maar ik had toch het gevoel dat we elkaar wel begrepen. Op zondag ben ik lekker met mama en papa in bed wakker geworden en hebben we heel rustig aan gedaan. Oom Rolf kwam op bezoek en toen zijn we een rondwandeling door 's-Hertogenbosch gaan maken. Ik vond het niet zo boeiend dus ik ben lekker gaan slapen.
Om de zondag nog burgerlijker te maken wilde mama video's van de vakantie gaan bekijken. How low can you go. Deze week heb ik steeds beter begrepen hoe je iets moet vasthouden en ben ik begonnen om maar eens te gaan zitten. Ik ben benieuwd wat ik volgende week allemaal weer ga meemaken. Tot volgende week, Oby.
Week 18 (1-7 oktober 2001)
Het was weer een speciale week. Mama was maandag de hele dag thuis en ging aan het einde van de dag naar Milaan, dat schijnt ergens ver weg van 's-Hertogenbosch te zijn en ze kwam ook niet meer terug want daarna ging ze een paar dagen naar Parijs. Ik begrijp dat niet zo goed, want volgens mij was papa daar een week geleden nog geweest. Hadden ze toch mooi kunnen combineren? Enfin, maandagavond moest ik weer naar het consultatiebureau. Papa was mijn omslagdoek vergeten en daarom kreeg ik een zo'n oud vies roze doek van het bureau. Dit stond me dus absoluut niet en ik hoop dat hij dit nooit meer vergeet. Papa had een heel lijst met vragen meegekregen van mama en heeft die allemaal netjes afgewerkt. Ik heb alleen onthouden dat ik binnenkort ander voedsel krijg en dat ik meer op mijn buik moet liggen, zodat mijn spieren die ik gebruik om te zitten en te kruipen sterker worden. Daarnaast heeft papa eindelijk wat tips gekregen om de irritatie aan mijn balzak weg te halen dus dat is mooi. Vervelend is dat ik aan het eind van de maand nog een paar prikken schijn te krijgen. De volgende dag ben
ik weer naar de crèche gegaan. Papa heeft me dit keer niet alleen gebracht, maar ook opgehaald. Op woensdag ben ik weer naar Ien gegaan en werd ik door Oma Saskia opgehaald. Oma heeft me meegenomen naar een winkel met heel veel troep die de Albert Heyn genoemd wordt en heeft me toen we weer thuis kwamen een flesje gegeven. Daarna kwam papa thuis en hebben we nog gezellig met zijn drieen gespeeld. Op donderdag ben ik met Ien weer boodschappen gaan doen, maar toen ik vond dat we te lang moesten wachten bij de kassa ben ik eens flink gaan huilen. Op donderdagavond kon ik niet zo goed in slaap komen, maar toen ik ging huilen kwam er niemand. Papa bleek de stad in te zijn en had me dus mooi in mijn eentje achter gelaten. Ik vind dat echt geen stijl en dat zal ik hem nog eens duidelijk vertellen. Op vrijdag was mama nog niet thuis en ben ik weer naar de crèche gegaan. Ben ik net een beetje leuk aan het spelen komt mama toch weer aanzetten. Daarna zijn we samen naar de zaak waar papa werkt gegaan.
Ik moest natuurlijk door papa aan iedereen getoond worden. Ik heb maar een beetje lief gelachen, want dat vinden mijn ouders zo leuk. 's-avonds ben ik doodgeknuffeld door mama en papa was ondertussen naar een feestje van Mark. Op zaterdag was mama weer aan het werk en moest ik de hele dag met papa op trekken. We zijn in bad geweest, we hebben boodschappen gedaan, we zijn naar een auto gaan kijken, weer eens naar Albert Heyn geweest en we hebben allemaal leuke cadeaus gekocht, die niet voor mij waren. Aan het einde van de dag zijn we naar Oma Marie-Louise en Opa Frans gereden. Natuurlijk was Rolf daar ook aanwezig. Ik heb eerst een flesje van Opa gekregen en daarna zijn papa en mama gaan eten in zo'n restaurant. Ik weet inmiddels dat papa en mama verwachten dat als we zo'n restaurant binnen gaan dat ik ga slapen, dus dat heb ik maar gedaan.
Op zondag hebben we nog ontbeten bij Opa en Oma en heb ik veel gespeeld met Opa en Oma. Daarna zijn we op bezoek geweest bij Wout. Dit is de baby van Geert-Jan en Marjanne. Ik moet eerlijk bekennen dat zo'n baby wel heel klein is. Vervolgens zijn we naar Harald en Karin geweest om een cadeau aan Olivier te geven. Toen we eindelijk weer thuis waren moest ik ineens iets anders eten. Ik kreeg zo'n prakje, waarvan
de verpakking zegt dat het naar peer moet smaken. Ik weet niet wat mijn ouders van me denken, maar ik vond het dus echt helemaal niets. Ik heb het eerst een paar hapjes geprobeerd. Daarna heb ik door te gaan huilen geprobeerd duidelijk te maken dat ik dit dus niet te eten vond. Toen ze toch door bleven gaan heb ik alles er maar uitgegooid. Deze boodschap was duidelijker, want ik kreeg meteen weer mijn oude vertrouwde fles melk.
Helaas heb ik begrepen dat ze het morgen toch nog een keer gaan proberen. Ik ben benieuwd. Toen ik net wilde gaan slapen begonnen de Amerikanen te bombarderen, dus mocht ik wat langer opblijven. Ik vond het best gezellig deze week met mijn vader. Ik heb inmiddels een beetje begrepen hoe je dingen moet vasthouden. Ik kan nu al speelgoed, mijn flesje en de slang van de douche vasthouden. Het omdraaien lukt me nog steeds niet zo goed, maar ik het blijf proberen. Kruipen op mijn rug gaat nu steeds beter en dat heb ik ook een paar weken moeten proberen. De komende week zijn papa en mama alle twee thuis, dus ik weet zeker dat ik weer alle aandacht van de wereld zal krijgen. Tot volgende week, Oby.
Week 17 (24 - 30 september 2001)
Deze week was weer een week van extremen. De eerste drie dagen was ik alleen met mama, daarna was papa er weer en die is ook niet meer weggegaan. Op dinsdag was er weer een nieuw iemand op de crèche. Ik weet niet waar ze die mensen allemaal vandaan halen, maar ik word daar iedere week door een ander iemand opgetild. Het is natuurlijk allemaal goedbedoeld, maar ik kan niet zeggen dat ik nu echt weet waar ik daar aan toe ben. Op woensdag ben ik weer naar Ien gebracht. Het is daar heel gezellig en ik ben inmiddels goede vrienden geworden met Dennis, de zoon van Ien. 's-avonds kwam papa thuis en kreeg ik mijn laatste fles van de dag van papa. Op donderdag werden de ramen bij Ien vervangen. Dus ook weer een hoop nieuwe mensen, maar ik moet zeggen dat het resultaat heel behoorlijk was. 's-avonds kwam
papa mij ophalen en hebben we leuk met elkaar gespeeld. Op vrijdag was er weer iets nieuws; papa en mama waren alle twee thuis! Papa was niet zo heel gezellig, want die lag ziek in bed. Ik weet nog wel van mijn prikken dat ziek zijn helemaal niet leuk is dus ik ben heel rustig geweest. 's-avonds zijn we niet naar opa en oma gegaan in Belgie, omdat papa zich nog niet goed voelde. Opa Otto en oma Linda zijn nog wel even op
bezoek geweest. Heel gezellig.Ik begreep dat ze op vakantie zijn geweest, maar ze hadden geen cadeau voor mij meegenomen. Ik moet daar dus nog eens goed met opa over praten. Op zaterdag was papa al weer een stuk beter en hebben we samen veel gespeeld. Op een gegeven moment kwamen oma en Rolf op bezoek. Ik heb maar even heel lief tegen ze gedaan, zodat ze wel zullen denken dat ik een
hele lieve jongen ben. Op zondag hebben we weer eens vanouds met zijn allen ontbeten. Ik moet eerlijk zeggen dat ik dat wel heel leuk vind. Ik moet alleen nog eens met mijn moeder praten, want die zit dus als eerste de Donald Duck te lezen. En dat niet alleen ze leest niet eens voor! Daarna zijn we gezellig met zijn drieen wezen wandelen in de stad. Ik vond het wel wat burgerlijk van mijn ouders, maar ik heb me prima vermaakt. Ik heb onderweg nog naar een nieuw spelletje
gekeken. Ze gooien dan grote ijzeren ballen naar een heel klein balletje. Het zag er best grappig uit, maar echt opwindend was het niet. Ik heb zondag maar lekker veel met mama gespeeld, want ze schijnt de komende week niet thuis te zijn. Ik ben benieuwd hoe mijn vader dan borstvoeding gaat geven.... Groetjes en tot volgende week, Oby
Week 16 (17 - 23 september 2001)
Ik weet niet wat het is met mijn ouders, maar je ziet altijd een van de twee en zelden zie je ze allebei. Maandag heb ik papa niet gezien en moest ik me met mama vermaken. Op dinsdag kwam papa bij mijn laatste voeding thuis. Ik heb maar even naar hem gelachen. Het is immers zo simpel om je ouders gelukkig te maken. Op woensdag en donderdag ben ik weer naar Ien gegaan. Het was heel gezellig. Ien leest de andere kinderen altijd voor uit een boek. Ik heb dit keer
maar eens geluisterd en af en toe gereageerd op de tekst. Blijkt ook al erg goed aan te komen bij volwassenen. Ik voel me niet zo heel erg lekker. Ik denk dat ik mijn eerste verkoudheid te pakken heb. Ik weet nog niet helemaal hoe ik die rotzooi uit mijn keel en neus moet verwijderen en daardoor heb ik het regelmatig behoorlijk benauwd. Het is wel lief om te zien hoe bezorgd papa en mama zijn. Op vrijdag was mama gezellig thuis. Echter aan het einde van de ochtend kwam er zo'n muts van Felicitas met allemaal goed bedoelde rotzooi langs. Je denkt dat ze voor jou komen, maar dat mens heeft alleen maar met mama gesproken. Daarbij had ze ook nog het briljante idee om ui in mijn slaapkamer te zetten, zodat ik makkelijker kan ademen. Stinkt mijn hele kamer naar ui!!
Later op de dag ben ik met mama naar Amsterdam gegaan. Ze ging met Saskia en Marleen eten. Best wel gezellig hoor, maar wat kunnen die vrouwen ouwehoeren. Het hield niet op zeg. Op zaterdag was mama weer eens weg, maar was papa wel thuis. Ik weet niet wat die mensen allemaal aan het doen zijn. 's-middags kwamer Gabriel en Evert-Jan eten. Mogen ze van mij vaker komen doen, want ik heb er een heel mooi setje kleren aan overgehouden. Daarna ben ik naar Hanneke en Peter gegaan, want die hebben een baby gekregen. Goh, wat ben je klein als je net geboren bent. Ik heb dat eens bekeken, maar ik moet zeggen dat mijn huidige formaat me toch beter bevalt. De aandacht van papa ging me teveel naar Robin, de baby, dus ik ben enorm gaan huilen.
Binnen de kortste keren ging papa weer met mij op stap en had ik weer de volle aandacht. 's-avonds heb ik weer leuk met papa en mama op de bank gespeeld. De volgende dag was mama wel en papa niet thuis. Ik snap het langzamerhand echt niet meer. Gelukkig moest mama niet weg en ben ik lekker thuis gebleven. Ik heb het nog steeds wel een beetje benauwd maar het wordt steeds beter, dus mijn eerste verkoudheid ga ik overleven. Ik ben benieuwd wanneer die pa van mij weer thuis komt. Groetjes en tot volgende week, Oby.
Week 15 (10 - 16 september 2001)
Lieve lezers, ik heb deze week besloten om de komende weken mijn eigen dagboek te schrijven. Ik heb de afgelopen weken aangekeken hoe mijn ouders deze site hebben opgezet en ik vind dat het nu tijd wordt dat ik het overneem. De komende weken zul je dus in het dagboek kunnen lezen hoe ik mijn leven bekijk.
Deze week ben ik weer alle kanten opgesleept. Op maandag en dinsdag moest ik naar de crèche. Het is daar best wel leuk, alhoewel ik nog niet zo veel kan spelen als de andere baby's op de crèche. Op de een of andere manier ben ik nog steeds de jongste. Ik hoorde mama dinsdag vragen of ik vrijdag weer kan komen, dus ik word nu zelfs op vrijdag naar de crèche gebracht. Op dinsdagavond waren we mijn ouders niet zo leuk als iedere avond aan het spelen met mij. Ze hebben voor het eerst in mijn leven de hele avond TV gekeken.
Ze waren heel stil en duidelijk onder de indruk van iets, want ik voelde dat de sfeer bedroefd was. Op woensdag ben ik weer naar Ien gegaan, dat was heel gezellig. 's-avonds werd ik opgehaald door mama en zijn we naar Harald en Karin gegaan, waar Opa Otto en Oma Linda ook aanwezig waren. Ik weet niet waarom, maar Opa werd de hele tijd gefeliciteerd en kreeg allemaal cadeaus, die toch normaal echt voor mij bestemd zijn. Daarna moesten we weer eens uiteten en werd ik in de wagen gelegd en moest mijn kop houden. Op donderdag ging mijn mama niet naar haar werk, dus ik dacht dat het vrijdag was. Aan het einde van de ochtend ontdekte ik waarom mama bij mij thuis was gebleven. We gingen weer naar dat gebouw, waar ik onderzocht word door allemaal vreemde mensen. Ze moesten me dit keer echt weer te pakken hebben, want ik kreeg een prik in mijn rechter en linkerbeen! Daarna kwam ik thuis en kreeg ik ook nog eens een pil in mijn kont. Het was echt een feestdag. Ik ben toen maar even gaan slapen en heb vervolgens mijn ouders laten merken dat ik dit niet leuk vind. Ik ben maar gaan huilen en heb dit 's-nachts een paar keer herhaald. Daarbij kwam nog eens dat ik het na die prikken behoorlijk warm had. Dat moet ik ook niet meer hebben, want papa en mama komen dan ieder uur met zo'n ding dat ze ook in je kont stoppen en daarna gaan ze met elkaar praten of je het wel of niet warm hebt. Kunnen ze dat niet aan me zien?? Op vrijdag mocht ik dus weer naar de crèche. Papa bracht me weg en zei dat hij pas woensdag terugkomt. 's-avonds zag ik thuis inderdaad alleen maar mama en oom Rolf. Natuurlijk mocht ik, omdat papa weg was, wel lekker bij mama slapen. Op zaterdag ben ik naar mijn andere ooms gesleept. Overdag ben ik bij Harald en Karin geweest en is mama gaan werken in een winkel in Nijmegen en 's-avonds ben ik naar Rolf en Alice in Amsterdam gegaan. Ik weet niet wat die lui aan het doen zijn, maar ik moest allerlei kleren aan en uit doen. Ik begreep later dat Alice niet gewoon dik is, maar ook een baby verwacht en dat ik even proefkonijn was voor hun nieuwe spulletjes. Gezien alles wat ik aan heb gehad weet ik wel wat het gaat worden. Mama is naar Mart Visser geweest toe ik bij Rolf en Alice was. Ik had het een beetje gehad met dat gesleep, dus ik heb 's-nachts mama lekker wakker gehouden om dat duidelijk te maken. Echt geholpen heeft het niet, want de volgende dag werd ik opgehaald door Rolf en zijn we naar de familie Verkleij geweest. Leuk hoor, moet je de hele dag aanhoren dat je veranderd bent en dat je gegroeid bent.... Wat verwachten die lui in godsnaam van een baby. Papa heb ik ook nog steeds niet gezien. Hij schijnt op een beurs te zijn in Birmingham. Ach, het was al met al een drukke week en ik hoop dat we snel weer eens op vakantie gaan, want ik ben echt wel weer een beetje aan rust toe. Tot volgende week, Oby
Week 14 (3 september - 9 september 2001)
Op maandag en dinsdag is Olaf nog op een beurs in Keulen. Daarom moet Evelijn flink aan de bak en ook nog eens Oby wegbrengen en ophalen van en naar de crèche. Oby heeft op maandag nog lichte verhoging en krijgt dan ook niet zijn tweede ronde prikken bij het consultatie-bureau. We moeten Oby zo veel mogelijk draaien om zijn voorkeurshouding te compenseren. Zijn oor is er zelfs scheef van gaan staan. Daarnaast heeft hij cyste boven zijn rechteroor. Waar je allemaal niet mee geconfronteerd wordt. Op woensdag en donderdag gaat Oby weer naar Ien.
Hij begint ook bij Ien meer en meer te brabbelen. Op donderdag gaat Evelijn naar een beurs in Lille dus slaapt Brigit weer in Den Bosch. Op donderdagavond gaan Olaf en Oby even flink shoppen om de laatste inkopen te doen voor het huwelijk van Saskia en Gerrit. Op vrijdag hebben Olaf en Evelijn alle twee vrij. Oby wordt natuurlijk de hele dag bijna dood geknuffeld. 's-middags rijden we naar Lattrop alwaar Saskia en Gerrit in een schitterend hotel een prachtige suite hebben gereserveerd. Oby gaat voor het eerst van zijn leven het zwembad in. Zijn neefjes Robbert, Valentijn, Olivier en Daniel zijn hem al voorgegaan. Hij vindt het redelijk leuk totdat meneer het koud krijgt.
Saskia en Gerrit zijn ook nog even in het hotel om hun kleding af te leveren. Gedurende de dag komen alle 'daggasten' binnen. Het diner is prima en zeer gezellig. Natuurlijk blijven we er weer een paar mensen te lang in de bar hangen. Op zaterdag 8 september is het dan zo ver. Opa Gerrit en oma Saskia gaan trouwen. Om 10:30 gaan we in een oude bus uit India op weg naar de Drienerveldweg. Vandaar gaan we met de bus en Gerrit en Saskia in een koets op weg naar een kerkje alwaar het burgelijk
huwelijk wordt afgesloten. Onder begeleiding van een doedelzak en witte duiven wordt dit allemaal soepel geregeld. Daarna lunchen we in Borne. Oby heeft de hele dag de grootste lol en steelt regelmatig de show. 's-avonds hebben we een fantastisch diner en feest in hotel Holtweide in Lattrop.
Het is supergezellig en Oby heeft nu kennis gemaakt met alle goede vrienden van Saskia en Gerrit. Oma Saskia toert natuurlijk regelmatig rond met al haar kleinzonen. Oma Marie-Louise doet trouwens niet voor haar onder. Iedereen heeft een fantastisch feest. Oby slaapt lekker door en geeft zijn ouders ruim de mogelijkheid om te feesten. Op zondag verzamelt iedereen zich nog eens voor een gezellig ontbijt om daarna zijn eigen weg te gaan. Het was een feest om drie dagen samen met Oby te zijn. Het is een super vrolijk ventje, waar je alleen maar plezier aan kan hebben. Deze week is hij begonnen met dingen aan te pakken, zich een beetje om te draaien en meer en meer met brabbelen.
Week 13 ( 27 augustus - 2 september 2001)
Het is de tweede week dat Evelijn weer aan het werk is. We beginnen langzamerhand een beetje te wennen aan de geplande dagindeling. Deze week was een belangrijke verandering dat Oby in de ochtend met één van ons onder de douche gaat. Het blijkt toch weer enige minuten tijdwinst op te leveren.
Dinsdag komt opa Otto na lange tijd weer op bezoek. Hij heeft Oby natuurlijk al weer lange tijd niet gezien en is als een goede opa ook betaamt oprecht verbaasd over de veranderingen. We gaan met zijn vieren uiteten en Oby wordt met kinderwagen en al in de hoek gezet, waar hij na enige minuten reeds in diepe slaap valt. Donderdagmiddag wordt Hanna Helma Paula geboren, dochter van Mark en Suzanne. Alles gaat heel goed met Hanna en Suzanne. Oby heeft er op termijn weer een vriendinnetje bij. Op vrijdag heeft Evelijn haar eerste vrije vrijdag. De hele dag is geheel vol met allerlei afspraken, waardoor er nog niet echt sprake is van een vrije dag. Annelous komt op bezoek samen met Jacqueline en Maurits. Ook oma Marie Louise is natuurlijk weer van de partij.
's-avonds wordt er nog even snel naar Den Haag gereden om Hanna te bewonderen. Het is echt heel verbazingwekkend om een baby te zien van maar 3 maanden jonger. Dan blijkt maar weer hoe snel baby's toch groeien. Zaterdag gaat Olaf naar de Gafa en moet Oby alleen laten. Zaterdagnacht is Oby voor de tweede keer van zijn leven een beetje ziek. Geheel onverwachts heeft hij een beetje koorts (39 graden). 's-nachts besluit Evelijn om toch maar een zetpil te geven, want Oby laat duidelijk merken dat hij niet blij is. Dit helpt gelukkig heel snel en Oby slaapt toch nog een beetje. Op zondag heeft Oby al weer zijn tweede bachelorparty. Hij is samen met Eef naar de bachelor van Janine geweest. Het ging vandaag weer prima ondanks zijn zware nacht.
Week 12 (20 - 26 augustus 2001)
Deze week was weer een week met enorm veel nieuwe gebeurtenissen. Na twee weken van grote rust in Frankrijk is het echte werk voor Oby begonnen. Evelijn is weer aan het werk en Oby is naar de crèche en naar zijn oppasmoeder gegaan. Op maandag zijn Oby en Evelijn naar een intake gesprek geweest voor de crèche. Oby heeft even rustig kunnen rondkijken en zijn voorkeuren m.b.t. slapen, eten, TV-kijken, boeken, etc. kunnen doorgeven. Al met al komt het er op neer dat zijn ouders iedere avond een hoop moeten klaar zetten om te zorgen dat Oby de volgende dag doorkomt. Ook zijn we met zijn allen naar Jan geweest die zijn definitieve ontwerp voor de tuin heeft gepresenteerd. We zijn niet enthousiast en het zal in ieder geval niet onze definitieve tuin worden. Op dinsdag is Oby door Olaf naar 'Het goudvisje' in Empel gebracht. Het is een nieuwe crèche in een schoolgebouw. Het is er niet zo groot, maar wel gezellig.
Olaf heeft even zijn instructies gekregen en had meer moeite met het afscheid dan Oby. Om 10 uur werden we al door de crèche gebeld. Gelukkig was het alleen om te informeren hoeveel water er in de flesjes gedaan moet worden. Evelijn heeft Oby opgehaald. Alles was prima gegaan. Het was volgens Marita een zeer vrolijk en leuk mannetje (horen jullie het ook eens van een ander)! We hebben ook een boekje gekregen, waarin alle belevenissen van de dag worden opgeschreven, zodat we helemaal bij blijven. Evelijn heeft de eerste dag nog wat opstartproblemen, maar was blij dat ze 's-avonds Oby weer kon voeden.
Op woensdag ging om 06:30 de wekker weer. Dit is wel even wennen. Vandaag gaat Oby naar Ien. Ien woont in 's-Hertogenbosch-Zuid. Olaf heeft Oby weggebracht en Evelijn heeft hem weer opgehaald. Het is wel wennen om alles goed te organiseren, maar we zullen wel snel ons ritme vinden. Natuurlijk is alles vandaag ook weer prima gegaan. En aangezien ook Ien een schriftje bijhoudt weten we ook hier alle details van de dag. Donderdag brengt Evelijn Oby naar Ien, omdat Olaf vroeg in Breukelen moet zijn. Aangezien Ien vandaag jarig is heeft Oby een bloemetje meegenomen. 's-avonds toert Oby samen met Olaf in de cabrio naar huis. Normaal is Evelijn op vrijdag vrij, maar deze week is er een belangrijke vergadering en gaat ze daarna met Saskia en Karin de trouwjurk van Saskia bekijken. Daarom passen Frans en Marie-Louise op. Oby vindt het leuk, maar Frans en Marie-Louise nog veel leuker. 's-avonds hebben we gezellig samen met Rolf thuis buiten gegeten. Op zaterdag is Oby mee geweest naar de bachelor van Saskia.
Zondag hebben we rustig aangedaan en zijn Jeroen en Carla met kids op bezoek geweest om de koning te bewonderen. Oby heeft deze week inmiddels ook ontdekt dat een duim heerlijk is om op te zuigen. Hij lacht nog steeds om alles. Het was een mooie week en Ajax wint met 2-1 uit van Feyenoord.
Week 11 (13 - 19 augustus 2001)
Het was weer een zeer zware week in Zuid-Frankrijk. Het weer was fantastisch en het huis was in de tweede week nog relaxter. We zijn veel rond het huis gebleven. Dinsdag vieren we de eerste verjaardag van deze vakantie. Fransisca is 29 jaar geworden. We gaan naar het strand en lunchen uitgebreid in een of andere strandtent.
Op dinsdagavond zijn Frank en Simona aangekomen in Nice. Olaf haalt ze op van de airport, maar vergeet dat Simona zwanger is, waardoor ze misselijk aankomt in Les Issambres. Op donderdag zijn we weer eens met de boot naar St-Tropez geweest en hebben hele leuke kleren voor Oby gekocht. Het was weliswaar enorm warm, maar we hebben ons toch kunnen verleiden tot deze aankoop van kleren voor de wintersport! 's-avonds heeft Simona een heerlijke Italiaanse maaltijd gemaakt. Natuurlijk moesten we daarna het legendarische "wie ben ik" spelen. Het werd weer een late avond. Op vrijdag is Rolf jarig. Rosaline, die Rolf tot haar grote favoriet heeft gemaakt, heeft speciaal voor Rolf een cadeau gekocht.
Oby heeft natuurlijk ook zijn eerste cadeau te weten een das gegeven. Rolf heeft daarnaast een jetski trip cadeau gekregen. Olaf moest natuurlijk mee. Erg gaaf. 's-avonds vertrekken de eerste vakantiegangers naar huis. Simona, Frank, Rolf, Evelijn, Olaf en Oby blijven eenzaam achter. Er wordt nog een gezellige avond nagepraat over het drukke leven in Villa Tabanaco in Les Issambres. Op zaterdag vertrekken we om 3:30 om de grote drukte voor te blijven. In 13 uur rijden we de 1300 km naar huis. Het is redelijk rustig op de weg en we hebben lekker weer, zodat we toch nog plezier hebben van de cabrio. Thuis is alles zo als we het hebben achtergelaten, alleen staan er rozen op de tafels en zijn de planten in de balkonbakken voor Oby's kamer jammerlijk overleden. Aangezien er veel druk op ons werd uitgeoefend zijn we zondag naar de borrel ter ere van de verjaardag van Gerrit gegaan. Het was natuurlijk weer erg gezellig en leuk om iedereen te zien. Alleen Robbert is afwezig, want die is met Opa onderweg naar Normandie.
Niels en Harold maken voor het eerst kennis met Oby. Al met al kunnen we uitkijken op een fantastische vakantie. Het was wennen met Oby, maar het was een groot feest.